Tags » Grandmom

Miss You.

I miss

your particular brand of wisdom
and the kindness that stayed in your eyes
long after they faded in brightness.
I miss rainy nights… 144 more words

Pensive

My grandmother in a pensive mood today morning.

Nikon D610 | Nikon 80-200 f2.8 AFD

Nikon D610

DUSTING

It’s us we dust
not some distant rabbit fluff or forgotten flake of stranger.
Our very mitochondria’s cast off about the sofa, table, chair
our entire lair’s alive with microscopic leavings. 167 more words

POETRY

Shotgun Birthday Pt. 2 (2 weeks later)

About a year ago my Grandmom won the jackpot at a casino in Colorado. On the same date, at the same slot machine, she won the jackpot again this year. 578 more words

CODA

~Flashback Friday ~ BL223

So sorry that this didn’t actually come out on friday… So… Um… “Flashback Sunday“?

Be About It

Naked And Afraid

Hmm, now what do I have in store for you today? Well, why not continue with the theme of “most embarrassing stories that I am willing to publicly admit”!? 764 more words

Me

Good morning from Grand mom

อรุณสวัสดิ์วันอังคาร (รูปดอกไม้สีชมพู)

ตั้งแต่ประชากรไทยรุ่นใหญ่เริ่มเล่นโปรแกรมไลน์เป็น ทุกเช้าประเทศเราจะมีคล้ายๆ ประเพณีไปแล้วคือการสวัสดีตอนเช้าด้วยรูปดอกไม้ในไลน์ ในวันพิเศษเช่นวันพระอาจจะเป็นรูปพระ บางคนอาจจะคิดว่ามันน่ารำคาญ มันน่าเบื่อ ไม่รู้ว่าจะส่งอะไรกลับไป มีแค่สติกเกอร์โง่ๆ ไว้ตอบเท่านั้น…

เราก็ขี้เกียจตอบเหมือนพวกคุณนั่นแหละ…

จนกระทั่งเราได้ใช้เวลาพักร้อน(อันน้อยนิด) มาอยู่ดูแลยายที่โรงพยาบาล ทุกเช้าหลังจากที่พยาบาลเจาะเลือด หมอเข้าตรวจแล้ว เราก็เห็นภารกิจยามเช้าของยายซึ่งกินเวลานานมาก เราก็สงสัยว่ายายจิ้มโทรศัพท์ทำไมนานมาก… เอ๊ะ พิมพ์ไม่ถูกรึเปล่า มีอะไรที่เราต้องช่วยมั้ย… เราก็เลยทำการแอบดู

ยายกำลังเลือกรูปสวัสดีตอนเช้า

แต่ว่ามันไม่ธรรมดาขนาดนั้น ไม่ใช่แค่ว่าก๊อบรูปของคนที่ส่งมาแล้วส่งต่อ ยายเราบรรจงเลือกทีละรูปจากคลังภาพ(ที่เซฟจนหนักโทรศัพท์ช้า) ส่งสวัสดีไปก่อนแล้วค่อยส่งอวยพรตาม ที่สำคัญคือแต่ละคนก็จะไม่ซ้ำกัน ตามแต่แต่ละคนชอบ ส่งให้รุ่นเดียวกันก็จะเป็นธรรมะ สุขภาพ ส่งให้ลูกๆ ก็หน้าที่การงานจงเจริญก้าวหน้า ส่งหลานก็จะส่งเป็นคำอวยพรดีๆ เราก็เกิดความสงสัยด้วยความเป็นห่วง นึกว่ายายกดแบบส่งหลายๆ แชทไม่เป็นไงก็เลยถามยายไป

“ยาย ทำไมต้องเลือกทีละรูปอ่ะ ไม่ส่งไปทีเดียวเลย”

ยายหันมายิ้มให้ ก่อนจะลดโทรศัพท์ลงเล็กน้อย

“เวลาจะอวยพรใครก็ต้องให้เหมาะกับคนนั้น เขาอ่านจะได้ดีใจ ปากคนเรากินพริกกินเกลือด้วย พูดอะไรก็เป็นไปตามนั้น จะอวยพรไปเรื่อยไม่ได้…”

ฉันยิ้มกับความน่ารักของยาย

นั่นสิ คนที่เป็นฝั่งรับเนี่ยไม่เคยรู้หรอกนะว่าคนส่งเขาตั้งใจแค่ไหน บางคนเขาตั้งใจมากนะ อย่าไปเพิกเฉยละเลยเขาเลย ตอบแชทผู้ใหญ่ในบ้านกินเวลาไม่นานเท่านั่งรอแชทบางคนหรอกน่า …

Life