Tags » Greek 2

Συγχώρεση

Συγχώρεση

Πριν πάνω από μία εικοσαετία ήμουνα ένα παιδί. Ένα παιδί ίσως σαν όλα τα άλλα τα παιδιά. Μπορεί να μην είχα αδέρφια, αλλά αυτό δεν με πείραζε. Οι γονείς μου με αγαπούσαν. Μπορεί μαζί τους όλα να μην ήταν τέλεια, όμως υπήρχε πάντα η αγάπη. Δεν έζησα ποτέ κανένα είδος από σπιτική βία. Γιατί ο πατέρας μου, αλλά και η μητέρα μου ήταν άνθρωποι καλοί. Σύγχρονοι για την εποχή τους, που με τον διάλογο λείναμε τα προβλήματα μας. Όμως δεν ήταν οι μόνοι άνθρωποι με τους οποίους ήμουνα σε επαφή. Και δεν ήταν οι γονείς μου πάντα εκεί, μαζί στο πλάι μου. Ίσως για να με προστατέψουν. Για να με προετοιμάσουν γι’ αυτό που πήγαινε να γίνει.

Σε μια στιγμή όλα άλλαξαν

Ήμουν περίπου 13 χρονών όταν σταμάτησα να είμαι παιδί. Και μ’ έσπρωξε κάποιος σε κάτι άγνωστο για εκείνη την ηλικία. Όμως δεν ήταν μόνο αυτό, ήταν ο τρόπος που είχε γίνει. Με βία μου πήρε κάτι, που δεν με ρώτησε αν είμαι πρόθυμος να του το δώσω. Με εκβιασμό με έκανε να μην το πω σε κανέναν. Δεν τόλμησα να πω όχι, Διότι φοβόμουν, διότι δεν μπορούσα να αμυνθώ. Ο φόβος αυτός μέσα στα κόκκαλα με έκανε να παραλύσω. Εδώ τελειώνει αυτή η παράγραφο.

Και αυτό ήταν η αρχή

Όλα άλλαξαν από αυτή τη στιγμή αυτή και μετά. Μισούσα τον εαυτό μου αυτό που έγινε εκεί. Μισούσα την αδυναμία μου. Μισούσα το δέρμα που με τυλιγε το χάραζα και το έκοβα. Μισούσα τους ανθρώπους και ήμουν αναμέσα τους. Μου έκοβε την ανάσα όταν με πλησιάζαν. Έτρεμα όταν με άγγιζαν. Ο φόβος είχε χαράξει βαθιά στην μες την ψυχή μου. Και ο παραμικρός φόβος μου θυμίζαι αυτό που είχε γίνει εκείνη τη μέρα. Φόβος που με έκανε να παραλύω. Και όλα αυτά τα ζούσα, ξανά και ξανά, όλη την εφηβική μου ηλικία.
Μέχρι που κάποια μέρα μπήκα σε επαφή με το αλκοόλ. Σαν φάρμακο που το μυαλό μου θολώναι, και ο πόνος έφευγε.
Που το έπινα, και ο εφιάλτης αυτός σταματούσε. Που με έφτιαχνε, για να αντέχω την επαφή με άλλους ανθρώπους.

Που έγινε το ναρκωτικό μου

Όμως ξεκίνησα σήμερα να μιλώ για την συγχώρεση. Σήμερα μετά από 25 χρόνια, που το κύριο μέρος τους το έζησα εξαρτημένος με το αλκοόλ έκανα μια θεραπεία. Καταφέρα όχι μόνο να απεξαρτηθω από to αλκοόλ. Αλλά έμαθα και να συγχωρώ. Έμαθα και κατάλαβα ό,τι ζω στο σήμερα. Ότι είμαι ένας 40 χρόνος άντρας, ο οποίος μπορεί να αμυνθεί. Ο οποίος μπορεί να πει όχι. Και δε χρειάζεται να φοβάμαι.

Πρέπει να συχωρέσω αυτόν που μου κανε κακό;

Όχι δεν πρέπει, αλλά μπορώ. Πρέπει να τον μισώ; Όχι διότι το μίσος δηλητηριάζει την δική μου ψυχή.
Κυρίως όμως μπορώ να συγχωρέσω τον δεκατριάχρονο εαυτό μου. Που δεν μπορούσε σ’ εκείνη την ηλικία να αμυνθεί να πει οχι. Έτσι μπορώ να συχωρέσω και τον εαυτό μου.

Blog

What to Stock Your Beach Bag with this Summer

Last weekend was the official kick off of summer which means beach trips are (hopefully) in your future. You know that Sorority Shoulder Bag you lug your books to and from class in? 408 more words

Greek

ΘΕΛΩ ΝΑ ΔΩΣΩ ΕΛΠΙΔΑ

Ευχαριστώ πολύ που επιλέξατε να διαβάσετε το μπλοκ μου και στα ελληνικά.

Ο λόγος που δημοσιεύω επεισόδια από την ζωή μου είναι πως θέλω να δώσω ελπίδα σε πολλούς ανθρώπους οι οποίοι ζούνε κάτω από το μοχλό της εξάρτησης. Όμως και ότι υπάρχει ένας δρόμος που βαδίζοντας τον, σιγά-σιγά, βήμα προς βήμα υπάρχει λύτρωση. Απευθύνομαι όχι μόνο αυτouς που ζούνε μεσα στην εξάρτηση. Αλλά και σε αυτούς που ζούνε μαζί τους, στις μάνες, στους πατεράδες, στ’ αδέρφια, στους συζύγους, στα παιδιά τους, στους φίλους τους, και δεν μπορούν να τους βοηθήσουν.

Στα νεανικά μου χρόνια ξεκίνησα με την καταστρεπτική χρυση του αλκοόλ σαν ναρκωτικό. 

Ωστόσο στα πρώτα άρθρα μου δεν θέλω να μπω σε λεπτομέρειες, για κίνητρά, για λόγους που στην ηλικία εκείνη υπήρχαν και σήμερα τους ξέρω. Ούτε στα πρώτα άρθρα θα μπω στη διαδικασία να εκφράσω την τραγικότητα για 20 χαμένα χρόνια. Ή να παραπονεθώ. Αλλά θα ξεκινήσω από το σήμερα. Από το σήμερα που απελευθερώθηκα από την χρήση του αλκοόλ σαν ναρκωτικό. Και γενικώς απ’ το σημείο που άλλαξε τη ζωή μου.

Που βρήκα ευτυχία, που βρήκα πάλι χαρά, που ζω σε ισορροπία, που ζω ευτυχισμένα.

Αυτόν τον μήνα έχω τα δεύτερα γενέθλια μου κι έγινα 40. Πέρασε ένας χρόνος από την τελευταία χρήση του αλκοόλ. Πέρασε ένας χρόνος με θεραπεία. Πέρασε ένας χρόνος στον οποίο μέσα βρήκα τον εαυτό μου. Πέρασε ένας χρόνος στον οποίο έζησα ευτυχισμένος. Πέρασε ένας χρόνος που ζω ανεξάρτητα.
Όλα αυτά χρειάστηκαν κόπο, χρειάστηκαν βοηθειά, χρειάστηκε αγάπη. Μαζί με τους δικούς μου με βοήθησαν πολύ ο ψυχολόγος μου και δύο θεραπευτές. Αλλά και φίλοι που με ήξεραν, και οι νέοι που με γνώρισαν.
Όπως ξεκίνησε η εξάρτηση, έτσι ήταν και η διαδικασία του τέλος της.
Αργά, σιγά-σιγά, επίμονα, αλλάζοντας αυτά που υπήρχαν σε κάτι νέο.

Θέλω να δώσω ελπίδα!

Θέλω να δώσω ελπίδα ότι όσο και αν φαίνεται αδύνατον να βγεις από την εξάρτηση, γίνεται και είμαι το παράδειγμα.
Θέλω να δείξω ότι δεν είναι προσευχές που κάνεις, αλλά θέλει κόπο και δουλειά. Τίποτα παραπάνω. Όλα τα άλλα έρχονται μετά.

Θέλω να δώσω ελπίδα!

Blog

Whole baked Cauliflower with Mint Chutney

Spicy whole roasted cauliflower? Does that not sound inviting to you?It does to me. The husband of mine has a particular disgust for cauliflower ever since he was a child. 317 more words

Budget Meals

Koulouri Thessalonikis or Greek Sesame Bread Rings (Κουλουρι Θεσσαλονικης)

Hi everyone!

Today’s recipe is from Greece, the land of olives, souvlakis and tatzikis!…In Greece, ring-shaped breads like the one I’ve made are referred to as Koulouri (Κουλουρι) and Koulouri Thessalonikis (Κουλουρι Θεσσαλονικης) means koulouri of the city of Thessalonikis, Greece’s second largest city. 428 more words

Healthy