Tags » Hijikata

Yay! Cosplay Madness & Total ZETSUBOU~!

So, these are the cosplays I have coming up for Otakon 2015 (no, I don’t give a s**t about how Ota’s the WORST CON EVAR simply b/c you can’t afford it >.>), one added due to getting my Dangan Ronpa panel accepted as I… 249 more words

Dj Date Masamune

Special - Episode Hijikata: The Hijikata Special

On this special episode of Life Lessons, Colton finally has another character special in store as he and Jay sit down and talk about their favorite demon vice-chief of the Shinsengumi. 131 more words

Gintama

Gintama FanFiction [ Sakata Gintoki x Hijikata Toushirou ] 'Smoke & Love'

Gintama FanFiction

Sakata Gintoki x Hijikata Toushirou

‘Smoke & Love’

……….

มีไอ้เบื๊อกที่ไหนซักตัวเคยเตือนผมไว้ว่า ‘ถ้าสูบบุหรี่มากๆล่ะก็ จะทำให้ตายเร็วนะ’ ในตอนนั้นผมที่กำลังสูบบุหรี่อยู่จึงคีบบุหรี่ออกจากปาก ก่อนจะอัดควันนิโคตินใส่หน้ามันเต็มๆ

‘มันเรื่องของฉันว่ะ’ ผมพูดทิ้งท้ายก่อนจะเดินจากไป เสียงไอค่อกแค่กจากการสำลักควันค่อยๆเลือนหายไปเรื่อยๆ

ผมในตอนนั้นอารมณ์เสียเล็กน้อยที่ถูกขัดจังหวะ แต่ผมในตอนนี้กลับรู้สึกหงุดหงิดมาก มากเสียจนแทบจะเอาบุหรี่ทั้งซองยัดปากไอ้ตัวปัญหาที่ตอนนี้เริ่มตามราวีชีวิตผมอีกครั้ง ถ้าไม่ติดว่าช่วงนี้เอโดะหาซื้อบุหรี่ยากเพราะนโยบายปลอดบุหรี่ของป๋ามัตสึไดระก็คงทำไปแล้ว ยังดีนะที่พอจะหลงเหลือพื้นที่ให้สิงห์อมควันอย่างผมอยู่บ้าง ไม่อย่างนั้นคงต้องเปลืองตังค์ออกไปซื้อบุหรี่นอกโลกแบบคราวที่แล้วอยู่บ่อยๆ

ท่ามกลางความมืดของเอโดะที่ประดับประดาไปด้วยแสงไฟของร้านรวงต่างๆในยามราตรี ในขณะที่ผมกำลังคิดหาวิธีอื่นปิดปากไอ้คนกวนโมโหคนหนึ่ง เจ้าหมอนั่นก็เอ่ยประโยคเดิมซ้ำเป็นรอบที่สอง

“สูบบุหรี่มันไม่ดีนะ โองุชิคุง”

“ใครคือโองุชิคุงวะ ไอ้เจ้าหัวหงอก เลิกเรียกฉันแบบนั้นซะที” ผมแยกเขี้ยวใส่ไอ้นักรับจ้างสารพัดที่ทำหน้าปลาตายกวนประสาทใส่ชาวบ้านได้ทั้งวี่ทั้งวัน ถ้าเอ็งว่างขนาดนั้นก็ไปหางานทำสิวะ จะว่าไปไอ้โองุชินี่มันใคร สงสัยมานานมากแล้วว่าหน้าตาเป็นยังไง มันจะหน้าตาเหมือนผมขนาดนั้นเลยเรอะ ผมมั่นใจนะว่าตัวเองไม่ได้หน้าโหลอะไรขนาดนั้น

“สูบบุหรี่มันไม่ดีนะ โองุชิคุง”

“นั่นมันเรื่องของฉัน ไม่เกี่ยวอะไรกับแกโว้ย ไสหัวไปซะก่อนฉันจะจับแกยัดตะรางข้อหารบกวนการทำงานของเจ้าหน้าที่” ความจริงแล้วผมก็ไม่เชิงว่ากำลังทำงานอยู่หรอก ระดับรองหัวหน้าแห่งชินเซนงุมิไม่จำเป็นต้องออกมาเดินตรวจตราความเรียบร้อยในเมืองด้วยตัวเอง แต่ก็แค่อยากสำรวจให้ทั่วว่ายังพอมีที่ไหนขายบุหรี่อย่างเปิดเผยอยู่บ้าง ปรากฏว่าไม่มี

“สูบบุหรี่มันไม่ดีนะ โองุชิคุง”

“แล้วเอ็งจะพูดซ้ำทำซากอะไรฟร้าาาาา!!!!” สุดท้ายผมก็โมโหจนได้ พวกติดนิโคตินส่วนใหญ่จะหงุดง่ายอยู่แล้ว ซากาตะ กินโทกิกระตุกยิ้มพอใจเล็กน้อย ไอ้หัวหยักศกแกล้งส่ายหน้าไปมาอย่างระอาใจ ตอนแรกก็ว่าจะทำเป็นไม่สนใจพวกบ๊องๆแท้ๆ แต่ท่าทางแบบนั้นชวนหงุดหงิดโคตรๆเลยฟ่ะ! พับผ่าเหอะ!

“งั้นตอนนี้ยังไม่ต้องเลิกก็ได้ แต่ช่วยเลี้ยงซีคิดส์ฉันหน่อยสิ”

“ฉันอ่านบูมว้อย ถ้าแกอยากอ่านซีคิดส์ก็ไปซื้อเองเด้!”

“งั้น….เดินไปส่งฉันที่ร้านหน่อยสิ”

“อะไรของแกวะ…”

“เอาน่า.. ระหว่างนั้นน่ะจะเล่าเรื่องของโองุชิคุงให้ฟังนะ ไม่อยากรู้เหรอว่าโองุชิคงน่ะหน้าตาเป็นยังไง~” พอถูกอีกคนล่อด้วยคำถามที่ค้างคาใจมานานมาก ผมก็เลยยอมเดินตามอีกคนไปอย่างง่ายดาย

“เอ้า รีบๆบอกมาได้แล้วเฟ้ย” ผมเดินตามหลังมันอยู่ไม่กี่ก้าว บรรยากาศรอบข้างเปลี่ยนไปเรื่อยๆ แสงสว่างจากร้านรวงต่างๆค่อยๆหายไป ไอ้หมอนี่จะเดินไปไหนกันนะ…

“สนใจเรื่องของโองุชิคุงขนาดนั้นเลยเหรอ”

“ม ไม่ใช่อย่างนั้น!! ก็แกชอบเรียกฉันด้วยชื่อนั้นอยู่ตลอดเลยนี่หว่า มันน่าสงสัยโว้ย!” ผมแก้ตัวเสียงดัง ใครจะไปยอมรับกันล่ะว่าเรื่องนี้คาใจผมมานานแล้วจนถึงขนาดที่ว่าสั่งให้ยามาซากิไปสืบดู โองุชิคุงนั่นมันใคร ทำไมไอ้หน้าปลาตายถึงเรียกผมด้วยชื่อนั้น ผมอดคิดไม่ได้จริงๆว่ามันมองผมเป็นตัวแทนของใครหรือเปล่า…

“นั่นสินะ จะว่าไปโองุชิคุงนี่มันใครหว่า”

“ไหงงั้นล่ะเฮ้ย!!!!” ผมตบมุกดังลั่น ชิโร่ยาฉะทำหน้านึกอะไรบางอย่างอยู่ซักพักก่อนจะหันมาพูดกับผม “แต่ฉันรู้จักแก”

ผมหยุดเดินกะทันหัน “แกจะไปรู้อะไร…”

“…ท่านรองปีศาจปากไม่ตรงกับใจ ชอบเก๊กนิ่งเพราะกลัวเสียฟอร์ม ไอ้บ้ามายองเนสที่เสพติดนิโคตินจนปอดจะพังเข้าซักวัน อ่านแต่บูมทั้งๆที่ความจริงแล้วซีคิดส์สนุกกว่าเยอะ”

“หลังๆนั่นมันความคิดเห็นของแกเองทั้งนั้นเลยนี่หว่า!! แล้วไอ้หน้าๆที่พูดมานั่นน่ะผิดหมดเลยเฟ้ย ใครปากไม่ตรงกับใจวะ!!”

“แล้วก็….” ซากาตะ กินโทกิเมินเฉยต่อคำพูดผม ก่อนจะเอ่ยต่อด้วยน้ำเสียงที่เปลี่ยนไป

“เป็นไอ้บ้าที่ชอบเอาตัวเองไปเสี่ยงตลอด ชอบฝืนทำอะไรใหญ่ๆด้วยตัวคนเดียว คิดว่าทำแบบนั้นแล้วมันดีหรือไง”

ซากาตะ กินโทกิหันมาเผชิญหน้ากับผม ผมมองคนตัวสูงเท่ากันแล้วหรี่ตาลงเล็กน้อย “นั่นมันเรื่องของฉัน”

ด้วยความรวดเร็ว เจ้าหัวหยักศกคว้าบุหรี่ในปากผมไป ผมมองบุหรี่ที่รองเท้าบูทสีดำถูกเหยียบย่ำ ขยี้เสียจนเละ

“อะไรของแกวะ จะหาเรื่องกันหรือไง” ผมเริ่มสังหรณ์ใจแปลกๆ บรรยากาศรอบๆตัวมันเปลี่ยนไป…

“ฉันก็แค่อยากให้แกหยุดทำร้ายตัวเองซะที ท่านรองหัวหน้าปีศาจ” ใบหน้าของหมอนั่นขยับเข้ามาใกล้ผมเรื่อยๆ ผมอยากจะถอยหลังหนี แต่กลัวว่าจะเสียฟอร์มก็เลยยืนนิ่งเป็นเชิงว่าท้าทาย ถึงจะไม่รู้ว่ามันตั้งใจจะทำอะไรก็เถอะ แต่ใครมันจะไปกลัวไอ้หมอนี่กันวะ อย่างน้อยต้องไม่ใช่ผมคนนึงล่ะ!

“คิดจะทำอะไรของแก” ผมถามเสียงเข้มเพื่อลดความประหม่าให้ตัวเอง อ ไอ้หัวลูกโป่งนี่! ใกล้เกินไปแล้วว้อย!!

“……” กินโทกิไม่ตอบ หลังจากนั้นผมเองก็ต้องเป็นฝ่ายเงียบบ้าง เมื่อจู่ๆริมฝีปากของอีกฝ่ายประกบกับริมฝีปากของผม

ราวกับโลกหยุดหมุน เข็มนาฬิกาหยุดเดิน ราวกับว่าจู่ๆร่างกายก็ลืมวิธีการหายใจไปซะอย่างนั้น….

ในที่สุดผมก็ได้สติ ผมผลักหมอนั่นออกไปเบาๆราวกับว่าไร้เรี่ยวแรงที่จะทำอะไรทั้งนั้น อะไรวะ มนุษย์เราแค่จูบกันก็เสียพลังงานขนาดนี้เลยเรอะ

“ทำไมต้องคิดว่าชีวิตตัวเองไร้ค่า ทำอะไรไม่กลัวตายขนาดนั้นด้วยก็ไม่รู้”

“ทุกการกระทำของแก…มันบ่งบอกว่าแกละเลยชีวิตตัวเองมากแค่ไหน ไม่ว่าจะเป็นเรื่องเล็กๆอย่างสูบบุหรี่ ไปจนถึงบ้าระห่ำลุยกับศัตรูด้วยตัวคนเดียว”

“ฉันน่ะ…ไม่ชอบเลย”

“ฉันรักแกว่ะ ถึงได้เจ็บปวดทุกครั้งที่แกทำอย่างนั้น”

ผมยืนนิ่ง ปล่อยให้ไอ้บ้าน้ำตาลสารภาพทุกสิ่งทุกอย่างในใจออกมาจนหมด ไม่รู้ว่าเพราะอะไร ใบหน้าของผมถึงได้ร้อนวูบวาบอย่างน่าประหลาด รวมไปถึงไอ้อาการหัวใจที่เต้นรัวขนาดนี้ด้วย ร่างกายของผมกำลังผิดปกติ หัวใจของผมเองก็เช่นกัน…

“ทุกครั้งที่มีเรื่องไม่สบายใจ ฉันจะสูบบุหรี่…” ผมเริ่มเอ่ยปากพูด “เพราะทุกครั้งที่สูบก็จะรู้สึกโล่ง ยังกับว่าปัญหาหนักอกกับความทุกข์ทุกอย่างมันลอยออกไปกับควันบุหรี่แล้ว”

“มันทำให้ฉันสบายใจ โดยที่ไม่ต้องเล่าให้ใครฟัง”

“ไม่ต้องทำให้คนที่จะมารับฟังเรื่องราวของฉันต้องหนักใจ ฉันไม่จำเป็นต้องพึ่งพาใคร มันทำให้ฉันรู้สึกว่าตัวเองเข้มแข็ง…”

“แกก็แค่กำลังหลอกตัวเองอยู่ มันก็เท่านั้นแหละ”

“จะเข้มแข็งต่อหน้าคนอื่นยังไงก็ทำไปเถอะ ขอแค่ไม่ต้องหลอกตัวเองอย่างนั้นตอนที่อยู่กับฉัน ขอแค่พึ่งพาฉัน” เจ้าหัวหยักศกรวบผมเข้าไปกอด ผมลังเลอยู่ชั่วครู่ก่อนจะซบหน้าลงบนไหล่ของหมอนั่น

งั้นเหรอ…นี่น่ะคือความรู้สึกที่เรียกว่า’รัก’งั้นเหรอ…

ควันของบุหรี่ มันช่างเลือนลาง นำพาความทุกข์ของผมไปได้ไม่เท่าไหร่ก็ไม่หมดไม่สิ้น แต่หมอนี่…ซากาตะ กินโทกิ นักรับจ้างสารพัดหน้าปลาตายนี่….

เหอะ…ถึงจะน่าอายก็เถอะ แต่ก็ต้องยอมรับล่ะนะ

ผมรักเขา มากกว่าที่รักบุหรี่ซะอีก…

………….

พอได้ยินว่าวันนี้เป็นวันรณรงค์เรื่องการสูบบุหรี่ของญี่ปุ่น ก็เลยนึกถึงท่านรองฯพอดีเลยค่ะ แล้วก็ลองนึกเล่นๆว่าลองเขียนฟิคให้ท่านรองฯดีมั้ยน้า~ ไม่เคยเขียนคู่กินฮิจิมาก่อนเลยด้วย เคยเขียนแต่คอนโด้ฮิจิ และนั่นมันก็หลายปีมาแล้ว.___. จู่ๆก็อยากเขียนจังงง…..

และมันก็เลยออกมาเป็นอย่างนี้ค่ะ|||Orz ปุบปับฉุกละหุกมากกร๊ากกกก5555555

เอาเป็นว่าขอให้สนุกกับฟิคและชีวิตในเดือนกุมภาฯนะคะ:)

Yaoi

Hijikata Toushiro + Valentine’s Cards

THE BEST VALENTINES CARD ANYONE CUD EVER GIVE ANYONE EVER!

32 more words

Review: Hijikata Toshiro from Gintama

And here I am again with the first figure review of this year. Let’s have a look at Megahouse’ first rendition of Gintama’s Hijikata Toshiro! 897 more words

Anime

'The origin of aloneness' - Conversations with Ko Murobushi

After many months of talking, transcribing, correcting, editing, I have finally got a manageable shorter version of the outcome of many conversations with Ko Murobushi which took place between December 2013 and October 2014. 56 more words

Collaborations