Tags » Indra

The Vengence of Indra: Vikramaditya Veergatha Book-3

The Vengeance of Indra by Shatrujeet Nath is the third book of the series called Vikramaditya Veergatha. After thoroughly enjoying the first two books of this series, I picked up this book with a lot of anticipation. 495 more words

Book Review

004 No Mercy

004 No Mercy

पनिशर ! हट जा मेरे रास्ते से। डोगा समस्याओं को जड़ से उखेड़ता है। आज इस शैतान को ख़त्म कर दिखाऊंगा….NO MERCY ! 9 more words

Constantine, John

Indra

I’ve been busy writing for the past several months, so I haven’t drawn much. The other night, my new friend Indra asked me to draw her picture. 10 more words

Art

How Indra is the Overlooked Star of The 100

Season 5 of the new series should pay Indra’s dues.

There’s a lot the Stand Up team love about The 100 – the cool plot, the amazing twists and, most importantly, the incredible representation of women. 451 more words

Margins

«ទេវតាជិះដំរី»ក្នុងកិច្ចចម្រើនភ្លើង

ក្នុងដំណាក់កាលទី២នៃពិធីបុណ្យសពរបស់អ្នកសៀមរាបគឺ «បូជា»ដោយភ្លើង ឬក៏ហៅមួយយ៉ាងទៀតថា«ចម្រើនភ្លើង»នោះ គេតែងធ្វើមេរុនៅទីស្រែ ឬឆ្ងាយពីផ្ទះបន្តិច ហើយតម្កល់បុគ្គលដែលត្រូវបូជានៅក្នុងមេរុនោះ។

ជាទូទៅ អាចារ្យយោគី និងអាចារ្យភ្លុកទាំង៤ជាអ្នកអុជបញ្ឆេះម្ឈូសបុគ្គល។ ប៉ុន្តែក្នុងករណីខ្លះដែលគេប្រើកាំជ្រួចកំដរពេលបូជានោះ គេតែងដាក់កាំជ្រួចប្រភេទសម្រែកដំរី និងកាំជ្រួចភ្ញីផ្កានៅជុំវិញម្ឈូស ហើយមានកាំជ្រួចស្វាយរោយដាំព័ទ្ធជុំវិញមេរុនោះផង (https://goo.gl/2PNw6V)។ ករណីប្រើកាំជ្រួចច្រើនរបៀបនេះ យើងឧស្សាហ៍ឃើញអ្នករៀបកាំជ្រួចរៀបចំភ្លើងអុជដើម្បីឲ្យសាច់ញាតិ ឬគណអធិបតីចូលរួមជាអ្នកអុជ។ ភ្លើងដែលបន្តពីដៃអ្នកអុជទៅមេរុនោះ គេមានធ្វើជារូបទេវតាជិះសេះ ដែលជាទេពនៃ«ព្រះសូរ្យ»នៅក្នុងព្រហ្មញ្ញសាសនា។

ជាធម្មតា គេអុជពីខាងកើតទៅ។ ត្រង់នេះគឺគេនិម្មិតថា ភ្លើងដែលយកមកប្រើបូជាសពនេះគឺជាភ្លើងដែលបានមកពីព្រះអាទិត្យ។ បើកាលបូជាព្រះសពព្រះបាទបរមកោដ្ឋផងនោះ គេយកភ្លើងពីព្រះអាទិត្យផ្ទាល់តែម្តង។ ដោយឡែកនៅតាមតំបន់ខ្លះ គេធ្វើទេវតាជិះសេះកាន់ភ្លើងពីខាងកើត និងរូបទេវតាជិះដំរីកាន់ភ្លើងពីខាងលិច។ បើមើលមួយភ្លែតអាចយល់ថាចម្លែក ត្បិតក្នុងព្រហ្មញ្ញាសាសនា ទេពដែលជិះដំរីគឺ ព្រះឥន្ទ្រ។ តើទ្រង់មាននាទីអ្វីជាមួយនឹងភ្លើងដែរ?

ដើម្បីយល់រឿងនេះ យើងគួរដឹងខ្លះៗសិនថា តួនាទីព្រះឥន្ទ្រតាំងពីសម័យវេទមកដល់សម័យអង្គរនៅតែទាក់ទងជាមួយភ្លៀង។ ព្រះឥន្ទ្រមានអាវុធពិសេសមួយគឺ «វជ្រ» ដែលសព្វថ្ងៃក្លាយមកជា«ពេជ្រ»។ វជ្រគឺគ្រាប់រន្ទះ។ នៅហោជាងប្រាសាទបន្ទាយស្រីរៀបរាប់ពីទិដ្ឋភាពពេល ដែលព្រះឥន្ទ្របង្អុរភ្លៀង និងបង្កើតឲ្យមានរន្ទះ ដូចដែលបានសង្ខេបរឿងដោយលោកគ្រូ ជី រដ្ឋា (https://goo.gl/yt5EHE)។ យើងអាចឃើញ ចម្លាក់ព្រះឥន្ទ្រតាមផ្តែរប្រាសាទជាច្រើន ហើយសិល្បករនិយមបង្ហាញរូបព្រះអង្គគង់លោកដំរីក្បាល១ ឬ៣ និងមានព្រះហស្តកាន់វជ្រ (ជានិច្ចកាលនៅព្រះហស្តខាងស្តាំ) ក្នុងកាយវិការជួនអង្គុយ ជួនទៀតដូចបម្រុងនឹងចោលរបស់នោះ។

ម្ល៉ោះហើយ ការដែលយើងឃើញតួនាទីព្រះឥន្ទ្រក្នុងពេលនេះអាចមកពីទ្រង់មានអាវុធនឹងដៃ គឺគ្រាប់រន្ទះដែលអាចបង្កើតជា «ភ្លើងពិសេស»បានដូចគ្នា។ ពិសេស ព្រោះភ្លើងរន្ទះមិនដូចភ្លើងដែកកេះ ឬភ្លើងចន្លុះ ដូចយើងតែងឃើញបាតុភូតធម្មជាតិ រន្ទះបាញ់ដើមឈើឆេះ បាញ់គោក្របីជាដើម។

Culture

Poglavlje 30, 31: Borba za Pariđata drvo

Garuda je noseći Varunin kišobran i planinski dragulj, kao i Hrišikešu[1] doleteo na Svarga loku[2]. Kada je Hari dunuo u svoju školjku, svi bogovi su pohitali da ga dočekaju. 836 more words

Knjiga 5