Tags » Jetstar

Jetstar Asia - Nightmares Do Come True

After flying with Jetstar Australia about three times or so, I had nothing but good things to say. Everything with the budget airline had always gone so smoothly. 555 more words

Travel

Kids, when I say go, follow Dad and run as fast as you can!!

This week, we caught our first ever international flight. Brisbane to Bali with Jetstar. It is definitely something we will remember forever…

I’ve debated whether to share this part of our journey with you, mainly because it’s I feel pretty stupid about what happened, but hey, I always said to myself I was always going to be honest and open on here, and this was nearly a really big deal for us!!   1,903 more words

Family Travel

Travel Blog: Day 1- The Journey to Middle Earth Begins!

My alarm went off super early thinking I was going to spring out of bed as I was flying out to New Zealand. But no, the usual serial alarm snoozer slept in till a nice 9am where I got up, had my 3 Weetbix and downloaded Cities: Skylines. 969 more words

Blog

Amazing Race: Qantas Wins Race To Fill Airplane Seats On Route To Manila (Cebu Pacific 50.4%, PAL 70.4%)

When it comes to filling seats on international airline routes, not all carriers are equal.

Budget carrier Cebu Pacific managed to sell just 50.4 per cent of its seats on its new route between Sydney and Manila in the Philippines last year, making it the third-worst performing route by load factor. 501 more words

Airlines

Qantas' stellar turnaround: To whom is the credit due?

Qantas reported a stellar half-year performance (June to December 2014) which may have surprised some observers. To whom is the credit due? Or, is this willy-nilly a matter of rolling back on a favourable global economic tide? 1,053 more words

Qantas

ஜெட்ஸ்டாரில் வாங்கிய பல்பு

சில மாதங்களாக அடிக்கடி ஜெட்ஸ்டாரில் பயணம் செய்யுமாறு அமைந்து விடுகிறது. வேறு எதாவது ஏர்லைனில் போகலாம் என்றால், புறப்படும்/சேரும் நேரங்கள் சரியாக அமையவில்லை.

ஆனாலும் பட்ஜெட் ஏர்லைன்களின் பணம் பண்ணும் திறமைகளுக்கு ஒரு அளவில்லாமல் போய் விட்டதை எண்ணி சிரிப்பதா இல்லை இதில் கூடவா? என வியப்பதா எனத் தெரியவில்லை.

நேராக விஷயத்துக்கு வருவோம்.

பேங்க்காக் இல் இருந்து சிங்கப்பூர் வந்த விமானத்தில் அவ்வளவாய் கூட்டம் இல்லை. அதுவும் வெள்ளிக்கிழமை சாயங்காலம் பேங்க்காக் இல் இருந்து புறப்படுபவர்களை இளிச்சவாயர்கள், ஏமாந்தகுளிகள், வாழ்க்கையை ரசிக்கத்தெரியாதவர்கள் அல்லது துரதிர்ஷ்டசாலிகள் (இதை “கல்யாணம் ஆனவர்கள்” என நீங்கள் எடுத்துக்கொண்டால் நான் பொறுப்பல்ல!!) என எப்படி வேண்டுமானாலும் அழைக்கலாம். பல சீட்டுகள் காலியாக இருந்தன.

எல்லாரும் அவரவர் சீட்களில் கால் மடக்கி, சுருக்கி எதோ யோகா செய்வது போல் அமர்ந்திருக்க, தான் வேறு சீட்டுக்கு போய்விட்டதால் எதோ சாதித்துவிட்டது போல் நினைத்து விமானம் டேக் ஆஃப் ஆகும் வரை கஷ்டப்பட்டு தன் ஸீட்டில் அமர்ந்திருந்த ஒரு வேற்றுநாட்டு ஆசாமி சீட் பெல்ட் விளக்கு அணைந்த மறு நொடி படாரென்று எழுந்து எமெர்ஜென்சி இருக்கையில் போய் பந்தாவாக அமர்ந்து தன் ஆங்கில நாவலில் மூழ்கி முத்தெடுக்க முயல்கையில், வந்தான் வாட்டசாட்டமான ஏர் ஹோஸ்டென் (அடச்சே !! பையன்ங்களை எல்லாம் எவண்டா இந்த வேலைக்கு சேர்த்தது??).

வந்தவன் அந்த ஆசாமியின் காதில் எதோ கிசுகிசுக்க, அவர் ஒரு நொடி அதிர்ச்சியாகி, பின் சமாளித்துக்கொண்டு ஒரு அசட்டு சிரிப்பு சிரித்துவிட்டு தன் பழைய சீட்டுக்கே போய் உட்கார்ந்து கொண்டார்.

அந்த ஆசாமி சீட் மாறும்போதே எனக்கு ஒரு குறுகுறுப்பு. ஏனென்று பின்னால் சொல்கிறேன்.

பல்பு வாங்கிய அந்த ஆசாமி போய் தன் சீட்டில் உட்காருவதற்குள், அதே சீட்டில் அவரோடு அமர்ந்திருந்த இரண்டு இந்திய ஸ்மார்ட் இளைஞர்கள் சடாரென்று எழுந்து அவர் போய் அமர்ந்த அதே வரிசையில் போய் அவசரமாக உட்கார்ந்து தாங்களும் எதோ சாதித்த தோரணையில் தங்கள் iPod ல் பாட்டு கேக்க எத்தனிக்க, வந்தாள் ஒரு அம்மணி. அவளும் எதோ சொல்ல இருவரும் ‘ஒய் பிளட்? சேம் பிளட்’ என்று கண்ஜாடையில் பேசிக்கொண்டே அசடு வழிய எழுந்து போனார்கள்.

அனைத்தையும் பார்த்துக்கொண்டிருந்த எனக்கு சிரிப்பு தான் வந்தது. ஒரு நமுட்டு சிரிப்புடன் நான் வாங்கிய பல்பையும் நினைத்துப்பார்த்தேன்.

விஷயம் என்னவென்றால்…

அந்த எமர்ஜென்சி வரிசை சீட்டுல கால் நீட்ட கொஞ்சம் அதிகம் இடம் இருக்கும். மத்த சீட்டுகளில் கொஞ்சம் கஷ்டமாக இருக்கும். அதான் மேட்டர். அதுக்கு எக்ஸ்ட்ரா துட்டு. 32 சிங்கப்பூர் டாலர். (அடப் பாவிகளா? இதுக்கு கூடவாடா?)

அதே போல் முதல் இரண்டு வரிசைக்கு தனி ரேட். ப்ரீமியம் எக்கானமி போல என வைத்துக்கொள்ளலாம். தவிச்ச வாய்க்கு தண்ணி தர மாட்டானுக. கேட்டா காசு குடுத்து பாட்டில் வாங்கிக்கோன்னு பதில் சொல்வானுக. இன்னும் சில ஏர்லைங்களில், முதலில் ஏற தனி ரேட், க்யூவில் நிற்காமல் நேராக செல்ல ஒரு ரேட் என பலவிதங்கள்.

(கடவுள் புண்ணியத்துல இதுவரை “பக்கத்து சீட்டுல பாட்டி உட்காராம” இருக்க தனி ரேட்டுனு வைக்கல!!)

இது தெரியாமல், நான் எதோ அறிவாளி போல் அட சீட் காலி தானேன்னு போய் உட்கார்ந்துட்டேன். பின் அதுக்கு அடிஷனல் சார்ஜ் எனத்தெரிந்ததும் ஐம்புலங்களையும் அடக்கிக்கொண்டு, ஆணி அதே இடத்தில் இருக்கட்டும் (அதாங்க எத்தன நாள் வடிவேல் டயலாக்க அப்படியே சொல்றது…) என் பழைய சீட்டுக்கே கூடு தேடி ஓடிவரும் பறவை போல் வந்துவிட்டேன்.

“ஏண்டா சேர் காலியாத்தான இருக்கு. நீயும் உட்காராம, என்னையும் உட்கார விடாம ஏண்டா லொள்ளு பண்றீங்க” ன்னு என் அபிமான நாயகன் கவுண்டமணியின் டயலாக் தான் (உழைப்பாளி படம்) நியாபகம் வந்தது.

அடப்பாவிகளா! இதுக்கு கூடவாடா எக்ஸ்ட்ரா துட்டு? என நான் வியந்து என் பல்பு அனுபவத்தை நினைத்து சிரித்தேன்.

இப்போது இவர்களும் பல்பு வாங்கியதைப் பார்த்த பின்பு பரவாயில்ல நம்மள மாதிரி ஒலகத்துல ஆளுங்க இருக்காங்கன்னு எனக்கு ஒரு பெரும் திருப்தி உண்டானது.

ஆனாலும், நம்ம வாங்கிய பல்பையே அடுத்தவன் வாங்கும் போது அதப்பார்த்து ரசிக்கும் சுகமே தனி தான்.

அட அட…

சிரிக்க+சிந்திக்க (Laugh+Think)