Tags » Kaito

KAITO - VOCALOID

KAITO – VOCALOID


Year made: 2012
Cons worn to: Global Game Jam 2012
Awards Won: //

Comments;
Materials used;

◊Photos→ 6 more words
Cosplay

Kaitou Kid FanFiction [ Hakuba Saguru x Kuroba Kaito ] 'Valetine's day'

Kaitou Kid FanFiction

Hakuba Saguru x Kuroba Kaito

‘Valetine’s day’

…..

ผมคือจอมโจรคิด

สุภาพบุรุษจอมโจรที่เปรียบได้กับลูแปงแห่งยุคเฮย์เซย์

“ส่งเพชรคืนมาซะ คิด นายหนีไม่พ้นแล้ว”

ท่ามกลางความเงียบสงบในยามค่ำคืน ผมที่กำลังนำอัญมณีที่ขโมยมาส่องกับแสงจันทร์ตามปกติถูกขัดจังหวะด้วยเสียงของนักสืบหนุ่มจากลอนดอนผู้แต่งตัวไม่ต่างจากโฮล์ม ผมหันไปมองเขาที่อาจหาญมาเผชิญหน้ากับจอมโจรอย่างผมเพียงลำพังบนดาดฟ้าตึกสูงใจกลางเมืองแล้วแสร้งยิ้ม

“สวัสดีครับ คุณนักสืบ”

“นายทำอย่างนี้ไปทำไม” ฮาคุบะ ซางูรุถามผมด้วยวลีเด็ดหลังจับคนร้ายได้ของเขา แน่นอนว่าผมยังไม่ถูกจับ ผมจึงมีสิทธิที่จะไม่ตอบคำถามนั้น

“เอาเถอะ คืนนี้ผมไม่อยากมาเสียเวลามาทะเลาะกับคุณ แล้วนี่ก็ไม่ใช่สิ่งที่ผมต้องการซะด้วย ฝากคุณไปคืนสารวัตรนากาโมริด้วยละกันครับ ป่านนี้เขาคงกำลังคลั่งอยู่ล่ะมั้ง” ผมฉีกยิ้มอารมณ์ดี วางเพชรลงกับพื้นดาดฟ้าก่อนจะยกข้อมือขึ้นมาดูนาฬิกา ฮาคุบะขยับตัวเล็กน้อยก่อนจะบอกเวลาผม

“ห้าทุ่มห้าสิบเก้านาที ห้าสิบวินาที”

“เอ๋…งั้นเหรอครับ นาฬิกาผมเร็วไปสินะ งั้นป่านนี้ก็คงได้เวลาแล้วล่ะมั้ง” ผมหยิบบางสิ่งออกมาจากใต้สูทสีขาว ก่อนจะโยนมันให้นักสืบหนุ่มที่เบี่ยงตัวหลบไปตามปฏิกิริยาตอบสนองอัตโนมัติของร่างกาย ผมหัวเราะกับท่าทีของเขา

ฮาคุบะเหลือบตามองของที่ผมให้เขาอย่างไม่เข้าใจ ก่อนจะเดินไปหยิบสิ่งนั้นขึ้นมาพินิจพิจารณา

“ช็อคโกแลตงั้นเหรอ… นี่นาย….”

เสียงฝีเท้าของพวกตำรวจดังใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ผมยิ้มให้ฮาคุบะแล้วเอ่ยกับเขาว่า

“สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะครับ คุณนักสืบ”

ปัง!

เสียงประตูดาดฟ้าถูกถีบให้เปิดออกเรียกรอยยิ้มจากโป๊กเกอร์เฟสของผมได้อีกครั้ง สารวัตรนากาโมริพุ่งเข้ามาพร้อมกับเสียงตะโกนกระโชกโฮกฮากและปืนพกสีดำในมือ

“มอบตัวซะ!! คิด!!!!”

“สุขสันต์วันวาเลนไทน์นะครับ สารวัตรนากาโมริ”

ผมดีดนิ้วดังเป๊าะ ควันสีชมพูพวยพุ่งออกมาทั่วบริเวณต่างๆที่ผมติดตั้งไว้บนดาดฟ้านี้ เสียงตำรวจน้อยใหญ่สำลักควันกันค่อกแค่กทำให้ผมยิ้มกระหยิ่ม ผมอาศัยความชุลมุนพร้อมกับม่านควันนี้ปลอมตัวเพื่อหลบอย่างรวดเร็ว ทว่า โชคก็ไม่ได้เข้าข้างผมเท่าไหร่นัก ผมประมาทฮาคุบะมากเกินไป…

“หยิบหน้ากากกันควันขึ้นมาใส่เร็ว!!” เสียงสั่งลูกน้องของสารวัตรทำเอาผมกุมขมับ ถ้าเป็นสารวัตรนากาโมริคงไม่รอบคอบอย่างนี้แน่ นี่น่ะคำแนะนำของไอ้นักสืบขี้เก็กนั่นชัดๆ!!!

“ชิ…” ผมกัดฟันกรอด ก้มตัวลงต่ำแล้วหลบหลีกตำรวจทุกคน พุ่งเข้าหาสารวัตรนากาโมริ ยัดช็อกโกแลตอีกกล่องใส่เสื้อนอกเขาแล้ววิ่งหนีลงบันไดไปอย่างรวดเร็ว ผมได้ยินเสียงฮาคุบะดังแว่วมาจากไกลๆ

“หนีไปได้แล้วครับ!”

ผมตั้งใจจะกระโดดหนีออกทางหน้าต่างชั้นสิบสามซึ่งไม่ไกลจากดาดฟ้านักแล้ว’บิน’ออกไป ทว่า เฮลิคอปเตอร์สองสามลำที่มาตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่อาจทราบได้ดันโผล่มาพอดี ลมแบบนี้แฮงไกลเดอร์ผมคงใช้งานไม่ได้ ผมกัดฟันกรอด ได้ยินเสียงฝีเท้าของฮาคุบะใกล้เข้ามาเรื่อยๆ ขอบคุณพระเจ้าที่ตึกนี้เป็นตึกร้างไม่มีแสงไฟ ไม่งั้นแค่เห็นหน้าผมเพียงเสี้ยวเดียวเขาคงจำผมได้แน่

ผมตั้งใจจะใช้ความเร็ววิ่งผ่านเขาไป แต่ฮาคุบะตัวใหญ่กว่าผม ช่วงแขนก็ยาวกว่า หมอนั่นคว้าแขนผมแล้วกอดรวบตัวผมไว้ได้ แผ่นหลังของผมชนกับอกของหมอนั่นอย่างจัง

“จับได้ซะทีนะ” น้ำเสียงมั่นอกมั่นใจของนักสืบหนุ่มทำเอาผมเบ้ปาก

“คุณนักสืบมั่นใจเหรอครับว่าจะจับผมได้จริงๆ” ผมสวมบทโป๊กเกอร์เฟสอีกครั้ง ไม่มีความหวั่นหลงเหลืออยู่ในน้ำเสียง มาดมั่นราวกับว่าไม่มีใครทำอะไรผมได้

“แน่นอน หลักฐานคือฉันที่กำลังจับนายอยู่นี่ไง”

“ผมไม่เรียกมันว่าจับนะครับ น่าจะเรียกว่ากอดจากข้างหลังอาจจะถูกกว่า”

“เอาล่ะ คุยกันแบบนี้มันเสียมารยาทนะว่าไหม ขอดูหน้าคู่สนทนาให้ชัดๆหน่อยเถอะ” ฮาคุบะตัดบทดื้อๆ แรงกอดของหมอนั่นค่อยๆคลายออกผมฉวยโอกาสสะบัดจนหลุด เอื้อมมือไปปิดตาเขา และ….

กลั้นหายใจชั่วครู่ก่อนจะเขย่งปลายเท้าไปจุมพิตอีกฝ่าย…..

จากนั้นผมก็เผ่นหนีไป ไร้ซึ่งเสียงฝีเท้าของฮาคุบะตามมาอย่างที่คาดเดาไว้ ผมเนียนเป็นตำรวจปนอยู่กับพวกของสารวัตรนากาโมริที่วิ่งตามฮาคุบะลงมาทีหลัง ตำรวจที่ออกมาจากตึกร้างคนแรกโดนตรวจเข้มอยู่คนเดียว ผมส่ายหน้าน้อยๆกับความประมาทก่อนจะหลบออกไปได้ในที่สุด โดยที่ก่อนหน้านั้นได้ยินสารวัตรบ่นงึมงำว่า’ขอบคุณสำหรับช็อกโกเลต’เบาๆ

ผมนึกถึงโน้ตเล็กๆที่แปะอยู่หลังกล่องช็อกโกแลตแล้วยิ้มบางๆ

‘ไล่จับผมมาตั้ง7ปีคงเหนื่อย ทานให้อร่อยนะครับ’

‘ขอโทษที่ไม่ยอมให้จับง่ายๆนะครับ คุณนักสืบ’

อืม…..

วันวาเลนไทน์น่ะ ไม่เห็นจำเป็นว่าผู้หญิงต้องเป็นฝ่ายให้ซะหน่อย ไม่เห็นจำเป็นว่าจะต้องเกี่ยวกับเรื่องรักๆใคร่ๆของชายหญิง ที่สำคัญ…คงต้องถือว่าเป็นการขอโทษที่สร้างเรื่องวุ่นๆให้พวกเขาด้วยล่ะนะ ผมก็แค่อยากขอโทษสารวัตรแทนพ่อของผม แต่จะส่งให้วันธรรมดาก็คงพิลึกอยู่ ส่วนวันปีใหม่คงเป็นข่าวครึกโครมเกินไปมั้ง ที่สำคัญ มันจะกลายเป็นว่าจะเข้าใจผิดกันไปใหญ่ว่าผมไปยั่วโมโหอีกฝ่ายเสียมากกว่า เพราะแบบนั้นมันดูไม่จริงใจเอาเสียเลย ส่วนฮาคุบะนั่นน่ะ…

ไม่รู้สินะ ก็แค่คิดว่า…หมอนั่นน่ะเป็นคนพิเศษ…

หัวใจผมเต้นรัวเร็วขึ้นเล็กน้อย ผมเริ่มออกวิ่ง วิ่งไปให้ไกลที่สุด ไม่ใช่ไกลจากที่เกิดเหตุ แต่ไกลจากความรู้สึกบางอย่าง…

คำว่ารัก

……………..

เป็นฟิคจอมโจรอัจฉริยะฟิคแรกของเราเลยค่ะ;///; โฮรลลลล คุ้ยรูปแฟนเก่าๆในเครื่องแล้วเจอแฟนอาร์ตไคโตะคุงค่ะ เห็นแล้วคิดถึงมาก ไม่ได้ดูนานแล้ว แถมวันนี้ยังเป็นวันก่อนวาเลนไทน์หนึ่งวัน… ก็เลยกลายเป็นฟิคสดแบบไม่ได้วางแผนอะไรเลยค่ะฟฟฟฟฟ |||Orz ลงก่อนวาเลนไทน์วันนึงละกันเนอะ พรุ่งนี้ไม่ว่างฟฟฟฟฟ

ยังไงก็ตามแต่ ขอให้สนุกกับฟิคและเดือนกุมภาฯนะคะ:)

Yaoi

Luka&Kaito

Sim, eu sou fã desse casal *o* <3

Música