Tags » Katha Pollitt

De Blasio's appalling proclamation

Here’s a new item for our ever-growing files on The Nation – whose well-nigh nonpareil history of useful stoogery we’ve dipped into rather frequently since beginning this site – and on current New York Mayor Bill de Blasio, whose participation in a City Hall tribute to Zimbabwean tyrant Robert Mugabe we’ve also… 636 more words


The Nation post-9/11: finding new enemies to love

We’re taking an extended look at the history of the American left’s flagship weekly, The Nation, which this year is celebrating its 150th anniversary with a special issue that’s available for free… 433 more words


Why Do Western Feminists De-Emphasize Islamic Oppression of Women?


In politics the enemy of your enemy is your friend. We need to remember this if
we are to understand why Western feminism for the most part turns a blind eye… 1,050 more words

Brag Book

What a delightful surprise it was to spark up the old computer this morning, check my email for this blog and find out the one and only Ms. 48 more words


"Mind-Body Problem" by Katha Pollitt

When I think of my youth I feel sorry not for myself
but for my body. It was so direct
and simple, so rational in its desires, 219 more words


Pro: Reclaiming Abortion Rights

My Rating: 5/5

Author: Katha Pollitt

This book is wonderfully written and a valuable read for anybody who considers to be pro-choice and/or a feminist. Obviously, the majority of readers who will be picking up this book will be those who already consider themselves to be pro-choice. 227 more words

Book Reviews

Cities of the Plain

Πόλεις Επίπεδες
της Katha Pollitt

Αφού κατέστρεψε τους κήπους της ηδονής
Τους ναούς της Τύχης και των Κατόπτρων,
τις ριγέ τέντες των μελλοντολόγων,
Αφού έβρεξε θειάφι
Στα γαλανά λουτρά, στην πολύχρωμη αγορά,
Στους δρόμους με τα βαμμένα αγόρια,
Αφού κατέστρεψε την πόλη, με όλους τους ανθρώπους της,
Μέχρι και την τελευταία αδέσποτη γάτα και παράξενη βρωμιά,
Του λείψανε. Το να τους σκοτώνει.
Τον έκαναν να θέλει να τους σκοτώσει ξανά –

Πόσο έξυπνα του ξέφυγαν,
Κρυμμένοι στις γωνιές γελώντας
Μόλις πέρα από τη γωνία του ματιού Του!

Ήταν Θεός και δεν σκόπευε να μετανιώσει.
Θα βρίσκονταν κι άλλες πόλεις, το ίδιο αχρείες.
Αλλά καμιά δεν θα ήταν σαν τα Σόδομα, καμία σαν τα Γόμορρα.
Μάλλον είναι από τότε θυμωμένος –
Θυμωμένος και μονάχος.

Το ποίημα το βρήκα στο ιστολόγιο του Δρ. Joseph Hoffmann, μου έκανε αρκετή εντύπωση και σας το μεταφέρω εδώ.