Tags » Literature » Page 2

“Pity me, for I am much to be pitied.”
Monet ~ Matthias Arnold, translated by Anne Wyburd.
Sydney, Australia. 

BK's Book Pouch: What I've finished reading...

At the start of the year, I was reading lots but then I lost my energy. In the last week though, I’ve felt able to pick up a book and focus on it and I’m now trying to catch up on… 514 more words

BK's BookPouch

Why is modern Indian literature obsessed with elements of mythology and history?

India is, for the most part, a conservative country.

The conservative impulse causes people to look at the world through the lens of our past. The liberal impulse is more future-oriented and fuels exploration and innovation. 217 more words


Cantos 6 in Purgatory and Paradise: prelude to authority

The common thread of all the Cantos 6: Inferno, Purgatory, and Paradise is political. Dante speaks to three people from Italy who expound upon politics in Italy. 168 more words


Reading List

Over the past year I’ve been making a mental list of all the books I want to read within a year after graduation. Here they are in no particular order: 115 more words

Κική Δημουλά, Τα «υπέρ» της συνήθειας

Τα «υπέρ» της συνήθειας

Με φόρεσες –σε φόρεσα,
εκλογή μονοφόρι.
Πρώτα απ’ την καλή.
Με γύρισες μετά το μέσα έξω,
είχαν παρατριφτεί οι άκρες και οι μόστρες,
είχαν στραβοστομιάσει κι οι κουμπότρυπες
–θυμίζανε σιωπές ξεχειλωμένες–
απ’ το πολύ το κούμπωνε ξεκούμπωνε
την προφύλαξη, την επιφύλαξη,
τη διαφύλαξη κούμπωνε ξεκούμπωνε
τις ασταθείς των ημερών θερμοκρασίες
στα βαριά της χρονικότητας κλίματα.
Σκιστήκανε κι οι τσέπες,
χώναν εκεί τα ξυραφάκια τους
οι σκέψεις των χεριών.
Πάλι με γύρισες μετά –σε γύρισα
πάλι το έξω μέσα,
σάμπως οι πριν φθορές
να ’χαν στο μεταξύ ξεκουραστεί
και γιάνει,
και μια που το παλιό
δεν έχει πια καλή κι ανάποδη.

Όσο για το πού θα χτυπήσεις
και πού θα χτυπηθείς,
κανένα πρόβλημα.
Ούτε και τούτο έχει πια
όψη κι ανάποδη.
Έχει κι αυτό παλιώσει
–μέσα έξω γυρισμένες
τόσες φορές οι σφαίρες.

Αυτό το καλό έχουν λοιπόν οι παλιατσούρες.
Ενώ αν σε χτυπήσει το καινούριο
σε μαζεύουν με τα κουταλάκια.

Από τη συλλογή Το τελευταίο σώμα μου (1981) της Κικής Δημουλά


vequinox reblogged this on Manolis.

Walking Alone...

There before me is a long winding path into a far off distance.  As I observe this trek over the horizon fear settles in and unable to focus.  396 more words