Tags » Manang

Mercredi 4 Décembre 2013, Manang-Chongar view point-Manang

3540m-3860m-3540m

Journée repos aujourd’hui, réveil vers 8h, nuit pas terrible à cause du mal de tête, le matin il a quand même diminué donc je ne m’inquiète pas trop… 229 more words

Annapurna

Jeudi 5 Décembre 2013, Manang-Yak kharha

3540m-4020m

08h00-13h00

Déjeuner à Manang après une nuit agitée, mega mal de tête qui m’a réveillée au milieu de la nuit. Après un dafalgan, ok. On décide de monter, voir comment on se sent, avec Jee. 231 more words

Annapurna

Mardi 3 Décembre 2013, Upper Pisang-Manang

Très très longue journée hier, du coup j’écris avec un jour de retard. Départ ensoleillé et efficace d’Upper Pisang, je retrouve Jee et première heure de marche magnifique, quasi plat avec vue exquise sur l’Annapurna II, le Gangapurna, le Pisang Peak, et l’Annapurna I. 454 more words

Annapurna

Trekking Alone

“Eklai?” (Alone) was the question that I faced the most while trekking through Manang and Mustang.

“Are you a photographer? A journalist?” They would then ask. 236 more words

Non-fiction Story

My Experience as a Trek Guide

On my regular early morning hike from Thorong Phedi to Thorong High Camp, I met a pair of Indian tourists, who were on their way to the pass and over it. 1,285 more words

Non-fiction Story

जाउँ दुधपोखरी (फोटो ब्लग)

छिटै जनै पुर्णिमा आउन लागेको छ। त्यस दिन नेपालमा गोसाइँकुण्ड, दुधपोखरी लगायतका धेरै ठाउँमा मेला लाग्छ। नेपालका धेरै स्थान दुधपोखरी नामले चिनिन्छिन्। ती मध्य माथीको फोटोमा देखिएको दुधपोखरी कास्की, लमजुङ र मनाङ जिल्लाको सिमानामा अवस्थित हिमताल हो। दुरी यकिन गर्न नसके पनि यो ठाउँ पुग्न कास्कीबाट चार दिन लगातार हिँड्न पर्छ, लमजुङको भुजुङ् गाउँ हुँदै आउने भने दुई दिनमा पुगिन्छ भन्ने सुनियो। मनाङबाट पनि बाटो रहेछ तर कति समय लाग्छ भन्ने जानकारी पाउन सकिएन। कास्कीबाट तीनवटा बाटो छन, पहिलो सिक्लेस हुँदै, दोस्रो ताङ्तिङ् हुँदै, तेस्रो थुम्सिकोट हुँदै। हामी सिक्लेसको बाटो हुँदै गएका थियौँ। पहिलो बास सिक्लेस पछि दोस्रो दिनदेखि मानव बस्ती भेटिँदैनन्। त्यसैले आफ्नो बन्दोबस्तीका सामान आफैं बोकेर लैजानु पर्छ। यदि जाने प्लान बनाउनु भएको भए स्लिपिङ् ब्याग, ओछ्याउने म्याट, न्याना कपडा, मोजा, जुत्ता, चप्पल, अन्न, दाल, गुन्द्रुक, सुकुटि, नुन, चिनी, तेल, मसला, अचार, पकाउने र खाना खाने भाँडा, पानी बोक्ने भाँडा, हल्का तर अत्याधिक पौष्टिक पद्धार्थ भएका खानेकुरा (जस्तै सातु, मह, चकलेट, ओटमिल, चिउरा, चाउचाउ, दालमोठ), पिउने बानी भए दारु (धेरै जाडो हुन्छ त्यसैले), टर्चलाइट, चक्कु, लठ्ठी, चियापत्ती, आवश्यक औसधी, अतिरिक्त मोबाइल ब्याट्री, एउटा नोकिया ११०० फोन र एनटिसी र एनसेलको एक एक वटा ब्यालेन्स भएका सिमकार्ड, छाता, रेनकोट, केही थप प्लास्टिकका टाट, एउटा पाल जसरी पनि लैजान भुल्नु हुँदैन। सकभर अनावश्यक सामान नलैजानु होला।

Nepal

Volunteer Physician in Manang

I worked at Manang Aid Post of Himalayan Rescue Association (HRA) as a volunteer physician for the spring season of 2015. After staying at Manang (3500m) and getting accustomed to my work, I was posted 1000m higher at Thorong Phedi to open a satellite clinic. 86 more words

Non-fiction Story