Tags » Ordinary

ความสุขชั่วประเดี๋ยว

ได้หยุดพัก อยู่กับตัวเองมาสักพัก
ก็เลยถามคำถามกับตัวเอง
คำถามนี้ถามซ้ำๆ อยู่เป็นพักๆ ในแต่ละช่วงของชีวิต
คำตอบที่ได้ก็แตกต่างกันไป

คำถามคือ
“จริงๆ แล้ว ความสุขของเราคืออะไร?”

ตอนเป็นเด็ก
ความสุขคือการได้หยุดเรียน การมีปิดเทอม
การได้เล่นเกม ฟังเพลง ดูหนังที่ชอบ
ได้จีบใคร ได้ชอบใครซักคน

พอทำงานแล้ว
ก็คิดถึงวันหยุดเหมือนกัน
แต่มันก็ต่างไป ตรงที่ว่า ถ้าเราหยุด ก็ไม่ได้เงิน
อยากได้เวลากับเงิน
เราจะได้เอามันมาทำสิ่งที่เราอยากทำ
การได้ดูหนัง กินของอร่อยๆ ไปเที่ยวที่ไหนสักที่
ความสุขคือ เงิน เวลา กับการได้ทำสิ่งที่อยากทำ

มาถึงตอนนี้
จากที่ค้นหาความสุขมาตลอดสิบกว่าปีนี้
เรากินของอร่อยๆ ไปเยอะ
ชาบู บุฟเฟ่ต์ รามงราเมง ที่ตระเวนกินไปทั่วแทบทุกร้าน
ตอนเด็กๆ ก็ตั้งเป้าในชีวิตมาตลอด ว่าการได้ไปเที่ยวญี่ปุ่นคือความฝันสูงสุด
สองปีมานี้ก็ไปมาแล้ว 4 ครั้ง มันก็นับว่าบ่อยเกินไปแล้ว

ความสุขที่เป็นเป้าหมายในชีวิต เราอาจจะตั้งไว้ง่ายเกินไป
ตอนนี้พอทำมันได้แล้ว เดินไปถึงแล้ว
มันก็เกิดคำถามว่า “แล้วไงต่อล่ะ..”

เฉยๆ กับอาหารที่เรียกว่าราเมงแล้ว
ไม่ชอบกินบุฟเฟ่ต์แล้ว เริ่มห่วงสุขภาพมากขึ้น
เที่ยวญี่ปุ่นก็เฉยๆ แล้ว นี่ได้ตั๋วฟรี ต้องไปเร็วๆ นี้อีก ยังไม่รู้สึกตื่นเต้นเลย
แต่ยังอยากดูหนังที่อยากดู ดูซีรี่ส์ที่รออยู่เหมือนกันนะ

แล้วไงต่อล่ะ..

เมื่อวานนี้ หลังจากที่ได้อยู่กับตัวเอง
เราก็เริ่มหาคำตอบได้แล้ว
สุดท้ายแล้ว ความสุขจริงๆ ของชีวิตเรา
มันคือ

“ความสบายใจ”

มันอยู่เหนือการได้ทำอะไรที่อยากทำ
หรือการได้กินอะไรที่อยากกิน

คือการที่ไม่ต้องกังวลเรื่องอะไรก็ตาม
แล้วจะทำอะไรก็ทำได้เต็มที่ ไม่ต้องมีอะไรให้คิดกังวล

เราแค่อยากให้ครอบครัว คนรอบข้างมีความสุข
แล้วเราจะได้สบายใจ
นั่นคือความสุขที่สุดแล้ว

ความสุขนี้ตั้งเป้าไว้ยาก
อาจใช้เวลาทั้งชีวิตทำมันได้สำเร็จ
กว่าจะถึงวันที่เรา “สบายใจ” ได้จริงๆ

แต่มันก็เป็นความสุขที่ยั่งยืนล่ะนะ
และคงไม่อิ่มตัวเร็วๆ นี้

ไม่เหมือนกับ “ความสุขชั่วประเดี๋ยว” ที่ผ่านๆ มา

Ordinary

This is the mark of a soul in pursuit of Jesus: we recognize him. He’s there in the stuff of the soul, the tendrils of the spirit… We have these moments of transcendence, as if the thin veil between heaven and earth is fluttering in the most normal and ordinary moments of our lives, and then we can’t breathe for the loveliness of the world and each other, and just like that, our souls remember something; we recognize him here. – Jesus Feminist, Sarah Bessey

Book Quotes

motto

긍정적인 좋은말만 밝은생각만 감사한마음만
positive; bright; thankful

Ordinary

Holy Work . . . In The Often Disregarded, Seemingly Unimportant, Necessary Daily Chores

I stood at the kitchen sink, doing the tedious after-meal chores,  a daily duty that has been on my to-do-list most of my life.   I’ve not always had a great attitude about never-ending required daily chores, the kind of chores that are rarely mentioned on Facebook, Instagram, YouTube, Linked-in, Twitter, Flickr, and whatever else. 505 more words

Grateful

Abituarsi all'abitudine 

Mi spaventa la capacità di abitudine dell’uomo. Vorrei fosse più moderata. È bello pensare che dopo un cambiamento o uno spostamento, con il passare del tempo ogni individuo riesce ad adattarsi di nuovo alla situazione; è spaventoso tuttavia, il fatto che adattandosi l’individuo sia successivamente capace ad abituarsi. 10 more words

Writing

pieces

“what time is it?… where are my keys?… did I pay my bill?… what is THAT?… damn cat… got to make your lunch… chicken? I hate chicken… traffic, great… DRIVE YOUR CAR… really?… no parking… GEEZUS… Mmmmcoffee… don’t forget to pay that bill… what’s my password… access denied? 131 more words

Life

Trimming Grass With Scissors

I have lived at my current home for over 11 years and during the growing season; I trim the grass in my yard with scissors. I am not referring to edging shears but regular household scissors. 369 more words

Ordinary