Tags » Pain

be embraced | self-portrait.

“I want to understand myself, to make myself understood, make myself known, be embraced.” – Roland Barthes (Lover’s Discourse).

But if you have ever placed your heart in the hands of those who choose not to accept it over and over again – no matter how hard you try to love them.

261 more words
Poetry

He who is without sin...

Yes, others actions effect us… in many different ways.

But, your actions are what are the most important thing in your life.

If you want to change the reactions you are getting from the outside, change the inside first. 74 more words

Clare Angelica

Fortuitous

When you’re awoken by the sunlight that sneaks through your bedroom window I hope that regret doesn’t kiss your lips “good morning”.
When you toss around trying to find rest I hope that your blankets never caress you with disappointment. 50 more words

the lost gracefulness of goodbye

i.

a waiting flower asked me
how i told you about the feelings
i held for you then.

i said, i stopped thinking

like how a wave backs away… 297 more words

Poem

കറുപ്പിനോടുള്ള പ്രണയം..

പലരും പറഞ്ഞുകേട്ടു…

കറുപ്പിനോട് അവർക്കു വെറുപ്പാണത്രെ..

കറുപ്പ് അജ്ഞത ആണത്രേ,

അന്ധകാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണത്രെ…

ഇരുളിന്റെ നിറമാണത്രെ….

ഏകാന്തതയുടെ വേദനയാണത്രെ…

ഭയത്തിന്റെ ഭീകരതയാണത്രേ…

കാലന്റെ മുഖപടത്തിനു പിന്നിലൊളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മൂർച്ചയേറിയ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടമാണത്രെ..

മരണമാണത്രേ കറുപ്പ്…മരണം…

എന്നാൽ എനിക്ക് കറുപ്പ് നിദ്രയാണ്….

സ്വസ്ഥമായ നിശ്ശബ്ദതയാണ്…

ശാന്തിയുടെ പുതപ്പാണ്…

മുടിച്ചുരുളിൽ ഒഴുകുന്ന അഴകാണ്…

രാത്രിയുടെ ഏഴാം യാമങ്ങളിൽ പതിയെ പടരുന്ന കനവാണ്…

ആർത്തുപെയ്തു മനം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന മേഘമാണ്…

സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ അതിശയങ്ങളുടെ ഗർത്തങ്ങളാണ്…

അനന്തമായ ആകാശത്തിന്റെ വിശാലതയിലെങ്ങോ പതഞ്ഞു പൊങ്ങുന്ന സുഖകരമായ ഒരു ശൂന്യതയാണ്….

പ്രണയമാണ് കറുപ്പ്…പ്രണയം

കറുപ്പിനോടുള്ള പ്രണയം
പലരും പറഞ്ഞുകേട്ടു…

കറുപ്പിനോട് അവർക്കു വെറുപ്പാണത്രെ..

കറുപ്പ് അജ്ഞത ആണത്രേ,

അന്ധകാരത്തിന്റെ പ്രതീകമാണത്രെ…

ഇരുളിന്റെ നിറമാണത്രെ….

ഏകാന്തതയുടെ വേദനയാണത്രെ…

ഭയത്തിന്റെ ഭീകരതയാണത്രേ…

കാലന്റെ മുഖപടത്തിനു പിന്നിലൊളിഞ്ഞിരിക്കുന്ന മൂർച്ചയേറിയ കണ്ണുകളിലെ തീക്ഷ്ണമായ നോട്ടമാണത്രെ..

മരണമാണത്രേ കറുപ്പ്…മരണം…

എന്നാൽ എനിക്ക് കറുപ്പ് നിദ്രയാണ്….

സ്വസ്ഥമായ നിശ്ശബ്ദതയാണ്…

ശാന്തിയുടെ പുതപ്പാണ്…

മുടിച്ചുരുളിൽ ഒഴുകുന്ന അഴകാണ്…

രാത്രിയുടെ ഏഴാം യാമങ്ങളിൽ പതിയെ പടരുന്ന കനവാണ്…

ആർത്തുപെയ്തു മനം നിറഞ്ഞൊഴുകുന്ന മേഘമാണ്…

സമുദ്രത്തിന്റെ ആഴങ്ങളിലെ അതിശയങ്ങളുടെ ഗർത്തങ്ങളാണ്…

അനന്തമായ ആകാശത്തിന്റെ വിഹായസ്സുകളിലെങ്ങോ പതഞ്ഞു പൊങ്ങുന്ന സുഖകരമായ ഒരു ശൂന്യതയാണ്….

പ്രണയമാണ് കറുപ്പ്…പ്രണയം..

Poem