Tags » Pamuditha

බේබදු දින සටහනක්

මේ අප්පටෞකණ මදුරුත්තගෙ පුතාලා නිසා රූට රූට ලියන එක මළ දෙපිටින් යන වැඩක් වුණාට මේ “ටික” නොලියා ම බැරි ය. අනික එක් එක් නොඑක් ජාති බී බේබදුකමේ ගොස් හත්පොළේ වැදී ඇති හැටියට දැම්ම නින්ද යන පාටක් ද නැති ය. කෙසේ වෙතත් මේක අර කලින් දවසේ දැමූ “මංගල කරනවා, සිරා එපා කියනවා” යන ස්ටේටස් එකට නෑදෑකම් කියන්නක් නිසා කියවන්න පුකේ අමාරුවක් නැති ඈයෝ දැම්ම කරුණාකර පැත්තකට වෙන්න ය. ඒත් එක්කම කුණුහරුප දැක්කම පුකේ රිංගන අලි නහයෙන් එනවා වුණත් අමාරුවෙන් තාමත් සුරුස් සුරුස් ගගා ඉහළට අදිමින් කියවන ත්තගෙපුතාලයි හෑෂ්ටැග් නැතුව කෑම එපා ඇට්ටිම්බොයි අනික් පැත්තට වුණානම් හොඳ ය.

 

එක්තරා නල්ලමලේ නෙල්ලිකැලේ රටක ඉන්න හරකාධිපති ඉඳන්ම පාරේ කුණු කන හරකුත්තලා දක්වා ඔක්කෝටම පුකේ ඉඳන්ම පිස්සු ය. කොච්චර පිස්සු ද කියනවානම් උන් කොච්චර හරක් නීතියක් වුණත් පුකේ ඉඳන්ම ගෞරවයෙන් වැඳගෙන කරගෙන උම්බෑහ් කියාගෙන පිළිපදිනවා ය. ඉඳහිට එන හරකෙක් හොඳ තණකොළ ටිකක් හොයාගන්නට කියා නවසීලන්තය වගේ පැතිවලට පියාසර කරන කොක්කුන්ට ආතල් දෙනවය කියා නීති වෙනස් කරන්නට කැලෑ පත්තරයක් ගැසූවිට (ඇයි කියලා අහන්නේ, ඇයි හුත්තො කොක්කුන්ට කියලා නවසීලන්තයේ පොෂ් හරක් කන හොඳවයින් තණකොළ ගෙන්නගන්ඩ පුළුවන්නේ) හරකාධිපති එය තමන්ගේ පුකේ ඇලවූ පෝස්ටර් මගින් කියවා “හෝව් ත්තගේපුතා, ඒම කරංනේ කෝමද හිටං? ටඉකේ!” කියා ගෝරනාඩු කර වල්ගය අතට ගන්නවා ය. උන්දැගෙ වල්ගය කපා ඇති නිසා එය ගේමක් නැතුව අතට ගත හැකි බව සළකන්න ය.

 

කෝම වුණත් කියන්න ආපු එක කියන්නෝන ය. හැමදාම වගේ වැදිලා ඉන්න වෙලාවට ලියන්න ගියාම ලියන්නේ වෙන වෙන ටකරංපයි කතා ය. මේ පේනවනේ? ය.

 

ලියන්නා දන්නා කල සිට හොඳට බොන බලවත්- ආ සොරි – ඒගොල්ලා දුර්වලයි – බවලත්! බවලත් උදවිය ඕනාවට වඩා දැක තිබේ ය. ඕනෑ තරම් ඒ ඇත්තන් සමග බීලා ද ඇත්තේ ය. බොනවා කිව්වෙ වතුර හෝ ජූස් හෝ පැණි බීම නොවේ ය. අරක්කු, කසිප්පු, විස්කි, බ්‍රැන්ඩි, වොඩ්කා, රම්, බියර්, වයින්, සුරාමේරය මජ්ජපමාදට්ඨානා වේ රමණී ය. හැබැයි දන්නා කාලෙක නම් ලියන්නා පාර අයිනේ තියෙන වයින් ඉස්ටෝරුවක පෝළිමේ ගෑණු ඉන්නවා නම් දැක නැති ය. ඒ වගේම වයින් ඉස්ටෝරුවක වැඩ කරන ඉටිකිරිස් ලලනාවන් ද ලියන්නා මෙතුවක් කල් දැක නැතුවා ය. හැබැයි රෙස්ටොරන්ට්, බාර්, පබ්, නයිට් ක්ලබ්, කැරෝකි ක්ලබ් වල නම් ඉටිකිරිස් කෙසේවෙතත් ලලනාවන් නම් ඉන්නවා දැක ඇති නිසා අහවල් නීතිය ගැන ඇහුණාම පුක හයියෙන් හිනා වෙනවා අසා ජබර කලන්තයක් ද හැදුණ බව ලියන්නාට මතක ය. ඒ සමහරක් විට බාර් වලට එන දුප්පත්තගේ පුතාලා වගේ නොව අරෙව්වට එන්නේ සල්ලි තියෙන හෝ කොහෙන් හරි හොයාගත් සල්ලි අතපත ගාන ඉංගිරිස් පොඩ්ඩක් තොලගාගන්ඩ පුළුවනුත්තලා නිසා ද කියා තේරෙන්නේ නැති ය.

 

කකුල් දෙක මැද හුත්තක් තිබෙන හා එසේ නොමැතිවුව ද පෙළක් විට තමන් කාන්තාවක් කියා හඳුන්වාගන්නා මිනිසුන් තමන්ගේ අප්පටෞකණ සල්ලිවලින් තමන්ට ඕනෞත්තක් ඕන තැනකින් ඕන විදිහකට අරගෙන බොන්න බැරි නම් පුකේ ඔබාගත් කල, ඔය කැසිල්ල හැදිලා නළියනෞත්තගෙ පුතාලගේ පුකේ හිල් හැදෙනවා ද එසේත් නැතිනම් ජිල්බෝල ගසන විට ටකස් ටකස් ගා එකිනෙක වදින ජිල් මෙන් ඇටදෙක එකිනෙක වැදී තදබල බොකබරක් වගේ එකක් හැදිලා කක්කුස්සියට දුවනවා ද කියා ද ලියන්නාට ඒ හැටි තේරුමක් නැති ය.

 

ඔය පොළොවෙං මතු වී, සරං ඇඳ, අළු පිම්මක් ගසා, ඇට්ලස් චූටි පෑන පුකේ ගසාගෙන ඉන්නා, සරළ ඇත්තලාට, ගමේ රා කට්ටක් ගැසූ අත්තම්මලා අමතක වුණාට ලියන්නාට නම් එවුවා හොඳට මතක ය. ඒ නිසා ඔය මොංගල් චින්තනේ අතෑරලා දැංවත් 2018ට එන්ඩ කියා උන්දැලාට ආරාධනා කොරංඩ කැමති ය.

 

කොහොමහරි ඔය කාන්තාවෝ කියන මනුස්සයොන්ට බොන්ඩ ඕනම නම් හිතවත්, නෑදෑ, දන්නා හඳුනන, කකුල් දෙක මැද්දේ ලම්බවක එල්ලෙන පයියක් හා ඇටදෙකක් ඇති/නැති, තමන් පිරිමි යනුවෙන් හඳුන්වාගන්නා උත්තමයෙක්ට පසඟ පිහිටුවා වැඳ, අහළ පහළ ගෙවල් වල පිරිමි උත්තමයන්ගෙනුයි, ගමේ වැඩිහිටි අයවලුන්ගෙනුයි, පන්සලේ, පල්ලියේ, කෝවිලේ, මස්ජිදේ වැඩ ඉන්නා අහවල් උත්තමයන්ගෙනුයි (උනුත් පිරිමි තමා මගෙහිතේ, මෙහෙණි ඈයො කවුන්ට් වෙන්නෑ ෆො ඔබ්වියස් රීසන්ස්), ඉස්කෝලේ ප්‍රින්සිපල්ගෙනුයි, ග්‍රාමසේවකගෙනුයි, බාර් හිමි සාමවිනිසුරු මහත්තැන්කෙනෙක්ගෙනුයි ගත් අවසර පත්‍රිකා සමග හැඬූ කඳුලින් යුතුව බැගෑපත්ව අයැදුම් කර, පොළොවේ පස් කා, හිඟා, ගෙන්නගෙන බොන්ඩ බොන්ඩියේ ය. එහෙම නැතුව බොන්ඩ හීනෙකින් වත් හිතන්ඩවත් එපා ය.

 

ඇයි කියා අහන්නේ හුත්ත, බෞදියේ එහෙම තමයි තංකුඹුපකිණියේ, ඔය බිජ්ජ තේරෙන්නැද්ද? ය. එහෙම ගෑණු බොන්න ගත්තොත් දෙදාස්පන්සීයේ හඩුරෙද්ද ගැලවිලා මේ රටේ සංස්- අප්පටෞකණ්ඩදාලා එක්කෝ ඕන්නෑ මඟුල, හැමදාම එකම බයිලේ කියලා ලියලා අපිට ද ඇති වෙලා ය!

 

ඔය මොකුත් නැතුව එදා ඉඳන්ම බොන බවලත් උදවිය ඉන්නවනම් ඒ විදිහටම ඉස්සරහටත් බොන්ඩ ය. ඔය නීති තිබ්බා නැතා කියලා එවුවා නම් නැවතුණේ ද නැත, ලොවෙත් නවතින්නේ ද නැති ය. එවුවා හඳේ ය. සුම්මා ය. පිස්සු පං පං ය. තනියම බොන්ඩ කම්මැලි නම් අපිට කතා කරන්ඩ ය. අපිත් හොඳට කන බොන “මිනිස්සු” ය. අදට ඔය ඇති ය. දිග ය. දැං වෙරි බැහැගෙන එනවා ය.

 

ටටා!

 

© 2018 Pamuditha Zen Anjana

තාම එහෙම කෙනෙක් නෑ

1.


හරියටම වැස්සක් වගේ
කඩාවැටුණා මා මතට
නිරුදක කතරට

මහ පාන්දරක
හීතල හුළඟක් එක්කම
නිදිමත අතරින් වැතිරෙන

හුරු පුරුදු ඒත් නුහුරු
හැඟුමක් ඇතුළෙන්
හොරෙන්ම එබෙන

මං ලියපු කවියක
නොලියූ වචන වගේ
හැංගෙනවා ඇහිපිය අතර

මුදු කෙහෙරැළි හුළඟට
ගහගෙන විත් කිමිදෙයි
හිත පතුලටම

මං ආදරෙයි
කවදාවත් නොදැකපු ඈ ට
නිහඬව හඬන මුහුදට වඩා හඬට

හඳට ගිය පරම්පරාවේ උන්ට වඩා ලස්සනට

2.

හොරෙන්ම ඇහුවා
හඳෙන් බාගයක් දෙන්න බැරි ද
හඳ බෑ කිව්වා
මම හා කිව්වා

මැවුණ ලෝකයට
පා තිබ්බම
සිගරට් දුම අස්සෙන්
උන් හිටියා හිනාවෙවී

ටිකක් දුරින්
අත්ලකට ගුලි කරගන්න බැරි
හීනයක් වගේ
පුපුරන්නට නියමිත
තාරකාවක් වගේ

බෝම්බයක්!

3.

ඈ බෝම්බයක්
සිහිනෙන් එබී
මා වෙළාගත්

නිහඬව හඬන සඳ
හද කෑලි කුඩු කරන
මහා පිපිරීමක්

හොරෙන්ම විත්
සිත්තම් විසිරුවන
විදුලි කුණාටුවක්

ඈ සීත කාලයක්
ඇටමිදුළු විනිවිදින
උණු කෝපි එකක්

යන නොඑන ගමන්
දකින හිනැහෙන
හීන වලින් එකක්

ඈ සිගරට් එකක්
අතැඟිලි මැද දුමෙන් වැසී
මියැදෙන්නට නියමිත මොහොතක්

තණ්හාය ජායතී සෝකෝ
කිව්වට
මට අදාළ නෑ

තණ්හාව තිබ්බට
සෝකේ නෑ, ෂෝක්
ෂික්, ඈ තාම නෑ

තාම එහෙම කෙනෙක් නෑ!

© 2018 Pamuditha Zen Anjana

වර්ගීකරණය නොකළ

ප්‍රාදේශීය හිකීම්, හුකාගැනීම් සහ හිකවීම් පිළිබඳව විශේෂ පොලිස් කොමිසම

සැළකිය යුතුයි!

මෙය සහමුලින්ම සමාන්තර විශ්වයක වූවක් බවත්, ශ්‍රී ලංකා ප්‍රජාතාන්ත්‍රික සමාජවාදී ජනරජය හා රාජ්‍යය සබැඳි කිසිදු නිල තනතුරක්, සිදුවීමක්, ස්ථානයක් හෝ පුද්ගලයෙක් පිළිබඳ කිසිවක් මෙහි සඳහන් නොවන බවත්, යම් අයුරකින් එසේ දැනෙන්නේ නම් ඒ මෙය කියවන්නා වූ ඔබගේ මනෝවිකාරයක් හෝ හිතළුවක් බවත්, ලියන්නා කිසිදු හේතුවක් මත ඒ මනෝවිකාර වලට හෝ හිතළු වලට වග නොකියන බවත් කාරුණිකව සළකන්න.

එහෙමයි වුණේ

මං එක පාරටම හිතුවා ලව් කරන්න
නෑ
 
එක පාරටම
මට හිතුණා ලව් කරන්න
නෑ
 
මට හිතුණා ලව් කරන්න
වෙලාව හරි කියලා
එක පාරටම
ඔව්
එහෙමයි වුණේ
 
කුරුබිලියක් අස්සට වෙලා
ආදරයක් අතින් ගුලි කරං
හිටපු අනන්ත කාලය ඇති වගේ

හිතේ හිර වෙච්ච
හැඟුම් කදමල්ල
ලෙහලා බලන්න කාලය හරි වගේ

කියලා
මට හිතුණා
එක පාරටම
ඔව්
එහෙමයි වුණේ
 
කවි ලියන්න
මල් නෙළන්න
බුදු පුදට ගෙනියන්න
 
සොරි
මං දැං බුදු පුදන්නේ නෑ
 
මල් නෙළන්න
ඒ කිව්වේ ෆෝන් එකෙන් මල් කඩන්න
මුදු තෙපුල්
ඇගෙ මුවින්
මගෙ කණට කොඳුරනවා
අහන්න
ඔව්
එහෙමයි වුණේ
නෑ
 
එහෙමයි ඕන වුණේ
 
බලාපොරොත්තු ගොඩයි
දේවාලේ ළඟයි
වඳින්න ගියොත්
කඩං වැටෙයි ද බයයි

ඉතිං මං වෙන අතක් බලාගත්තා

නෑ
ට්‍රයි කරා
නෑ
ඔව්
පොඩ්ඩක්
ඒ හොඳටෝම මදි
 
ඈ කැමති නැත්තං කතා කරන්න
මොකටද ඉතිං වදයක් වෙලා
මොකටද ඉතිං කවි ලියලා
කියලා හොඳට නිදි
ඔව්

එහෙමයි වුණේ!

© 2017 Pamuditha Zen Anjana

වර්ගීකරණය නොකළ