వాడిని అలాగే మంచంపై కుర్చోబెట్టి, ఇద్దరూ తమ బట్టలను ఒక్కొక్కటే తీయసాగారు. వాళ్ళ అందాలు ఒక్కొక్కటే బయటపడుతుంటే, వాడికి గొంతు తడి ఆరిపోతుంది. మొదటగా పైట తొలగించి, జాకెట్ లు తీసేసి, బ్రాతో నిలబడి, వాడితో “కాస్త దీని హుక్ తీయరా..” అంటూ వెనక్కి తిరిగారు. వాడికి అడుగు పడడం లేదు. వాళ్ళు తల వెనక్కి తిప్పి, “తొందరగా రారా…” అన్నారు ఘాటుగా. వాడు గబుక్కున పైకి లేచి, ప్రమీల దగ్గరకి వచ్చి, బ్రా హుక్ పై చేయి వేస్తుంటే, “ముందు దానికి విప్పు…నాది ఇంతకుముందే ఒకసారి విప్పావుగా..” అంది ప్రమీల. వాడు కవిత దగ్గరకి వెళ్ళి, వణుకుతున్న వేళ్ళతో నెమ్మదిగా హుక్ విప్పేసాడు. ఒక్కసారిగా స్ట్రేప్ విడిపోగానే, ఆమె బంతులు బుస్సుమటూ ముందుకు తన్నాయి. వాటిని చూస్తుంటే, వాడికి చేతులు దురదపుట్టసాగాయి. కంట్రోల్ చేసుకొని, ప్రమీల హుక్ తొలగించాడు. వాడు హుక్ తీయగానే, ప్రమీల “హుమ్..” అని నిట్టూర్చింది. కవిత బ్రాను తీసి పక్కన పడేస్తూ, “ఏరా! మరి ఎంత ఉన్నాయో చూడవా!?” అంటూ వాడి వైపుకు తిరిగింది. వాడు కళ్ళార్పకుండా ఆమె స్థనాలనే చూస్తున్నాడు. “మ్..చూపులతోనే కొలుస్తావా!” అంది కవిత. “చేతులతో కొలవరా, కరెక్ట్ గా తెలుస్తుందీ..” అంటూ ప్రమీల తన బ్రాని తీసి పక్కన పడేసింది. మొత్తం నాలుగు స్తనాలు వాడిని ఉక్కిరిబిక్కిరి చేసేస్తున్నాయి. వేటిని ముందు పట్టుకోవాలో అర్ధం కావడం లేదు వాడికి. వాడి అవస్థ గమనించి, కవిత వాడి చేతులను అందుకొని తన స్థనాలపై వేసుకొని, “మ్..కానీయ్..” అంది…. Click here to Continue…