Tags » Red Hood

Monday Draft

It’s Monday Draft day and we are having a blast casting certain movie roles. It’s unlikely that any of these come to fruition, but we’re having fun, and that’s all that matters! 391 more words

SeppinRek

Ah! Right in the feels...

I’ve been wanting to watch this film for a long time now and if I had to sum it up in one phrase, it would be, heart breaking. 604 more words

Review

[Fic] Him (jaydick)

Title: Him (He is mine)

Pairing: #jaydick

Rate: NC

Writer: @bj_mikan

Note:

-ยามเช้าแสนกามของคมค

-เพิ่งเคยแต่งคู่นี้ครั้งแรกเมาๆไปบ้าขออภัย

-ติดเรทแต่บรรยายเรทไม่เก่ง โฮรววว

-ผิดพลาดอย่างไรขออภัยด้วยค่า~

=========================================

มันเป็นเกม…ที่เขามักจะเริ่มเล่นกับผมเสมอ

“อาา..เจสัน..อื้อ~ ล-ลึกไปแล้ว~!” ใครที่แสดงความรู้สึกก่อน

“นายแพ้อีกแล้ว ดิคกี้” …คนนั้นแพ้ พวกเรามักทำแบบนี้กันเสมอเพื่อระบายความเครียดและความเก็บกดจากการทำงาน พวกเรามีอะไรกันแบบนี้ทุกครั้งที่ได้เจอกัน

“จ-เจสันฉัน..!” ให้ตายเถอะ..หมอนั่นรู้จักตัวผมมากกว่าที่ผมรู้จักตัวเอง รู้ว่าต้องทำยังไงให้ผมเคลิบเคลิ้มไปกับสัมผัสอันรุนแรงและดิบเถื่อนของหมอนั่น

“รู้แล้วน่า…” เจสันคำรามรอดไรฟันก่อนที่ทุกอย่างในหัวของผมจะขาวโพลนเพราะการจู่โจมของเขานั่นทำให้ผมถึงฝั่งด้วยความรู้สึกลุ่มหลงในสัมผัสสุดท้ายอันแสนยอดเยี่ยมจากเขา ผมไม่รู้ตัวด้วยซ้ำว่าเสพติดเซ็กส์ที่รุนแรงแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่ สิ่งเดียวที่ผมรู้สึกได้หลังจากทุกอย่างจบลงคือความร้อนที่เปียกชุ่มตรงนั้น…ผมมองหมอนั่นที่ลุกออกทันทีที่เสร็จกิจและรีบไปเข้าห้องน้ำเพราะจะทำความสะอาดและแต่งตัว

“วันพรุ่งนี้บรูซเรียกตัวพวกเรากลับบ้านเพราะเป็นวันเกิดอัลเฟรด อย่าลืมเด็ดขาดนะ” ผมพูดขณะที่ยังซุกตัวกับหมอนเพราะยังรู้สึกล้าจากเรื่องเมื่อครู่อยู่

“อืม” หมอนั่นขานตอบจากห้องน้ำเพียงแค่นั้น

“เฮ้..ถ้านายลืมก็คงรู้นะว่าบรูซจะคิดยังไง?” บางทีผมก็ไม่รู้จะชวนคุยอะไรเหมือนกันในเมื่อเจ้าน้องชายคนนี้เอาแต่ตอบแบบเดิมๆ

“รู้แล้วน่า อย่าย้ำมากน่ารำคาญ” หมอนั่นตอบผมด้วยน้ำเสียงหงุดหงิดและดูห่างเหิน

ใช่…พวกเรามักเป็นแบบนี้กันเสมอ มีเซ็กส์แต่ไม่เคยจูบ..ไม่เคยมีคำพูดที่แสนหวานให้กันและกัน… รูปแบบของพวกเรามันค่อนข้างเฉพาะตัว รสชาติของมันไม่เคยหวานลิ้นแบบวนิลา แต่ขมเหมือนกับดาร์คช็อคโกแลต

ผมค่อยๆลุกขึ้นนั่งมองเจสันที่ออกจากประตูห้องผมไปโดยไม่กล่าวอำลากันซักคำ เขาเป็นแบบนี้เสมอจนผมเริ่มจะเลิกคาดหวังความหวานเล็กๆน้อยๆจากเขาหรือแม้แต่คำบอกลาง่ายๆอย่าง’บ๊ายบาย’หรือ’ไปก่อนนะ’ แต่ผมคงหวังมากเกินไป..พวกเราแค่มีเซ็กส์กัน ไม่ได้ร่วมรักกันซักหน่อย..ผมได้แต่คิดเงียบๆท่ามกลางความมืดอันเปล่าเปลี่ยวภายในห้อง กลิ่นตัวและไออุ่นของหมอนั่นยังคงติดตามเครื่องนอนบนเตียงและร่างกายของผม ผมลูบเบาๆบนลำคอของตัวเองที่ถูกประทับตราแสดงของเป็นเจ้าของ…อย่างรุนแรง

“เจ็บเป็นบ้า..” ผมพึมพำเบาๆในขณะที่ลูบผ่านรอยหยักตามรูปฟันของเจสันที่ฝังรอยแผลซึมเลือดราวกับถูกสัตว์ร้ายขย้ำและรอยช้ำสีม่วงไปทั่วลำคอจนถึงบริเวณอกของผม เราไม่ได้รักกันแล้วจะตีตราแสดงความเป็นเจ้าเข้าเจ้าของทำไม..? ผมไม่เข้าใจหมอนั่นจริงๆ

ผมเดินตรงเข้าห้องน้ำไปชำระร่างกายตามปกติ ผมมองผู้ชายหุ่นสูงกำยำที่ร่างกายเต็มไปด้วยบาดแผลจากการต่อสู้และร่องรอยที่เหมือนถูกหมาบ้าฟัด..ใช่ๆ ผู้ชายในกระจกคนนี้เพิ่งจะถูกหมาบ้าที่ชื่อ เจสัน ท็อดด์ ฟัดมาอย่างไม่ปราณีเลยซักนิด แต่ทำไมแค่คิดถึงเรื่องเมื่อครู่นี้แล้วผมต้องรู้สึกร้อนผ่าวไปทั่วทั้งหน้าแบบนี้ด้วย?! ผมสะบัดหัวแรงๆอย่างต้องการไล่ความคิดที่เกิดขึ้นมา..ความคิดที่ว่าคิดถึง สัมผัสของหมอนั่นขึ้นมาอีกแล้ว

ผมใช้เวลาในการอาบน้ำไม่นานมากนักเพราะต้องออกไปจัดการกับผู้ร้ายข้างนอกนั่น

คืนนี้บลัดเฮเว่นก็ยังคงต้องการไนท์วิงเหมือนเดิมแต่ที่แปลกไปกว่าเดิมคือเหมือนมีใครบางคนมาจัดการกับผู้ร้ายก่อนผม…และรุนแรงเสียด้วย แต่ไม่ต้องเดาให้ยากนักหรอก นิสัยติดใช้ความรุนแรงในการจัดการกับผู้ร้ายแบบนี้ในหัวผมก็นึกออกอยู่แค่คนเดียว…เจสัน ท็อดด์

“เฮ้..แย่งงานกันแบบนี้นิสัยไม่ดีเลยนะ” ผมพูดหลังจากตามสะกดรอยจนเจอเจ้าคนชอบใช้ความรุนแรงที่ว่านั่นกำลังบรรจุกระสุนอยู่ในตรอกนึงที่เป็นแหล่งทำมาหากินของพวกมาเฟียชั้นกุ๊ยซึ่งผมกะจะมาจัดการด้วยตัวเองแต่โดนตัดหน้าซะได้

“นายมาช้าเอง” เจสันภายใต้หมวกเรดฮู้ดตอบผมอย่างไม่ใส่ใจนักและทำท่าจะเดินหนีไป

“เดี๋ยว…นายจำไม่ได้รีไง? ความยุติธรรมไม่ใช่การแก้แค้นน่ะ” ผมหยิบกระบองขึ้นมาขวางไม่ให้หมอนั่นเดินหนีไป

“เฮอะ..เลิกเอาคำพูดของตาแก่นั่นมาสอนฉันซักทีไนท์วิง ฉันเดินออกมาจากเงาของหมอนั่นได้นานแล้วไม่เหมือนกับนาย..ที่ยังเอาแต่เดินตามเงาหมอนั่นต้อยๆ ฉันมีวิธีจัดการของฉัน..ถ้าไม่อยากตายก็อย่ามาขวาง” หมอนั่นปัดออกอย่างสบายๆ ด้วยท่าทางที่ดูหงุดหงิดสุดๆ

“นายหงุดหงิดอะไรของนายห๊ะเรดฮู้ด?” ผมขมวดคิ้วมองหมอนั่นอย่างไม่เข้าใจเท่าไหร่นัก อะไรของเขาเนี่ย?ปกติผมมาห้ามก็ไม่ยักจะหงุดหงิดเท่านี้

“หมดธุระแล้วใช่ไหม?ฉันจะได้ไปตามทางของฉันต่อ” เจสันพูดด้วยน้ำเสียงที่ข่มความหงุดหงิดไม่อยู่แล้วเดินเลี่ยงไป

“อ๋อหรอ~ ทางของนายคือแย่งงานของฉันงั้นสิ? ทางของนายคือหงุดหงิดอะไรบางอย่างเกี่ยวกับฉันแล้วไปลงกับคนอื่นงั้นสิ?” ผมไม่ปล่อยให้ความสงสัยคาใจนานมากนักเลยเดินไปยืนขวางหมอนั่น…ให้ตายเถอะ ผมกำลังทำอะไรบ้าๆอยู่ใช่ไหมเนี่ย?

ปึก!

“โอ๊ย!” จู่ๆหมอนั่นก็ดันตัวผมชนเข้ากับกำแพงและรวบมือของผมทั้งสองข้างไว้ด้วยมือข้างเดียวโดยจ้องมองผมผ่านหน้ากากเรดฮู้ดด้วยแววตาในแบบที่ผมไม่ต้องเสียเวลาเดาเลยแม้แต่น้อย…เจสันกำลังจะเดือดสุดๆ แต่จะเดือดทำไม?

“นายมันไม่เคยคิดจะรับรู้อะไรด้วยซ้ำ…” หมอนั่นพูดเสียงเย็นแล้วจ่อมีดที่คอของผมโดยออกแรงกดเบาๆแต่นั่นก็มากพอที่จะเรียกเลือดจากผมได้ ให้ตายเถอะ!หมอนั่นเอาจริง!

“ฉันจะไปรู้ไหมเล่าถ้านายไม่บอกอะไร! นายไม่เคยพูดอะไรกับฉันด้วยซ้ำ!” ผมตะคอกใส่หมอนั่นอย่างลืมกลัวมีดที่ยังคงกดเบาๆตรงคอผมแต่นั่นทำให้หมอนั่นชะงักได้

“ได้…งั้นฉันจะทำให้นายรู้อีกครั้ง” เจสันถอดหมวกออกหลังจากที่ชักมีดกลับเก็บเข้ากระเป๋าแล้วใช้ลิ้นสากร้อนของของเลียซับเลือดที่ไหลออกจากแผลที่เขาเพิ่งจะสร้างเพิ่ม

“อือ…” ผมครางเสียงเบาเมื่อถูกหมอนั่นดูดกัดเลียตรงบริเวณแผลจนแสบไปหมดแต่ผมก็รู้สึกดีมากๆกับความรู้สึกแบบนี้ที่เจสันยัดเยียดให้ผม ผมไม่ขัดขืนหมอนั่นเลยแม้แต่น้อย…เรามีเซ็กส์กันอีกครั้งในคืนนี้ที่ตรอกนี่อย่างเร่าร้อนและรุนแรงโดยไม่กลัวเลยว่าจะมีใครจะบังเอิญผ่านมาเห็นภาพพวกนี้ไหม

“แฮ่ก…อ-อือ..~” ผมจิกเล็บลงบนไหล่ของคนที่กระทำกับผมอย่างดิบเถื่อน ผมอยากเข้าใจคนๆนี้ให้มากกว่านี้..อยากรู้ว่ากำลังคิดอะไรอยู่

แต่จริงๆผมก็หวังไว้เล็กๆนะ..ว่าทั้งหมดเจสันทำกับผมจะเป็นเพราะ…

“ฉัน..ฉันรักนายนะเจสัน…” ผมพูดประโยคที่ไม่คิดว่าตัวเองจะเผลอหลุดพูดออกมาด้วยซ้ำ เจสันมองผมด้วยสายตาที่ดูตกตะลึงเล็กน้อยก่อนที่จูบผมอย่างดูดดื่มเหมือนกับกระหายมันมานานและไม่ลืมที่จะฝากรอยแผลบนปากให้ผมเพิ่ม

“ฉันก็รักนายเหมือนกันดิคกี้” ผมร้องไห้ออกมาพลางซุกหน้าลงกับไหล่กว้างที่เริ่มขยับอีกครั้งแต่คราวนี้ผมรู้สึกว่ามันนุ่มนวลกว่าครั้งไหนๆ ให้ตายเถอะ..ผมรู้สึกเหมือนกำลังจะเป็นบ้าเพราะคำหวานของหมอนั่น หัวใจผมมันเต้นแรงและเรียกร้องหาสัมผัสหมอนั่นมากกว่าเดิม ผมไม่รู้ว่าตัวผมทำอะไรไปบ้างแต่ค่ำคืนนี้มันช่างยาวนาน..ผมกับเจสันต่างสัมผัสกันและกันในตรอกนั่นทั้งคืน

สุดท้ายผมก็ได้รู้จากปากหมอนั่นว่าทั้งหมดที่เกิดขึ้นเพราะหมอนั่นหึงผมกับบรูซ..ซึ่งจริงๆแล้วผมเคารพบรูซเหมือนพ่อคนนึงมากกว่าที่จะชอบแบบคนรัก ซึ่งหลังจากที่พวกเราได้เปิดใจคุยกันก็เหมือนความสัมพันธ์ระหว่างพวกเราจะดีขึ้น…มั้งนะ?

“อือออ~ เจสัน..อ-อ๊ะ…ลึกอีก..!” คืนนี้ก็เป็นอีกครั้งที่พวกเราเล่นเกมกัน

“นายแพ้อีกแล้ว” หมอนั่นพูดอย่างขำขันและแน่นอนว่ายังคงเป็นคนได้เปรียบในเกมนี้อีกครั้ง

“ยังหรอกน่า..!” ผมพลิกตัวให้หมอนั่นนอนหงายหน้าบนเตียงแทนผมแล้วก็สะโพกรับสัมผัสจากความเป็นชายที่แข็งขืนอันอุ่นร้อนของหมอนั่นเข้ามาภายในตัวผมลงไปจนสุด

“อาา..นายไปหัดทำแบบนี้ตั้งแต่เมื่อไหร่เนี่ยดิคกี้?!” ผมขำกับท่าทางประหลาดใจระคนรู้สึกดีอย่างเห็นได้ชัด

“ดูเหมือนคราวนี้เราจะเสมอกันนะ” ผมตอบไม่ตรงคำถามก่อนที่จะก้มลงไปจูบทั้งๆที่ยังขยับสะโพกขึ้นลงแบบนั้น..นานๆทีเสมอกันคงไม่เป็นไรหรอกมั้ง จริงไหม?

End

=========================================

Talk :

เนื้อเรื่องยังไม่ค่อยมีไรเพราะในหัวมีแต่เรื่องแบบนี้—แค่กๆๆ

ถ้าเพี้ยนตรงไหนขออภัยนะคะเพิ่งเสพครอบครัวค้างคาวได้ไม่นานมานี้เอง โฮรวๆๆ

Dick Grayson

Little Red Riding Hoods

The Story of Little RED

Part I

The story revolves around a girl called Little Red Riding Hood. In the Grimms’ and Perrault‘s versions of the tale, she is named after the red… 149 more words

Grimm's Fairy Tales

She's just not good for you, bro

Dear DC,

I have loyally read Red Hood and the Outlaws since its debut five years ago.  I tried every single New 52 title that year, otherwise I might have passed by this unassuming gem.    286 more words

DC

Liverpool Comic Con

For someone who has spent the last 5 years writing DC Fiction I am ashamed to say that I have never before been to Comic Con. 333 more words

Comic

Beer & Batman #25: That Meddling Kid

A brief history lesson, for context:

Frank Miller and David Mazzucchelli’s seminal classic Batman: Year One, which redefined and updated Batman’s origin story, was published in single issues over Batman #404 to #407, in 1987. 1,511 more words

Batman