Tags » TaiGa

KnB FanFiction [ Kagami Taiga x Hyuuga Junpei ] 'Crepuscular rays'

KnB FanFiction

Kagami Taiga x Hyuuga Junpei

‘Crepuscular rays’

………….

ไฟสามารถเผาผลาญกลืนกินมนุษย์จนวอดวาย ในขณะที่พระอาทิตย์สามารถทรมานมนุษย์จนแทบขาดใจ

ไฟให้ความอบอุ่นแก่มนุษย์ในยามที่หนาวเหน็บ ในขณะที่พระอาทิตย์สาดแสงอ่อนโยนให้กำลังใจมนุษย์เพื่อเริ่มต้นวันใหม่

ทั้งไฟและดวงอาทิตย์สามารถสื่อถึงความสว่างไสว ร้อนแรง มีชีวิตชีวา และอบอุ่น แน่นอนว่าถ้าสองอย่างนี้สามารถสื่อความหมายที่เหมือนๆกันได้ มนุษย์ที่มีนิสัยเหมือนไฟกับมนุษย์ที่มีนิสัยเหมือนกับดวงอาทิตย์ก็สามารถสื่อใจถึงกันได้เช่นกัน..

สื่อใจ…สื่อรัก…

………..

เสียงลูกบาสตกกระทบพื้นพร้อมๆกับเสียงหอบหายใจของฮิวงะ จุนเปย์ที่ดังขึ้นเป็นระยะๆ กัปตันเซย์รินล้มตัวลงนอนแผ่กับพื้นสนามสตรีทบาส เหลือบมองลูกบาสที่กลิ้งไปมาแล้วถอนหายใจ

‘ถึงจะชู้ตลงทุกลูก แต่แค่นี้น่ะไม่มีทางเก่งขึ้นได้หรอก..

เพราะงั้นต้องลุก! ลุกสิฟะ ลุกขึ้นยืน..!’

ฮิวงะพยายามดันตัวเองขึ้นจากพื้น แต่สังขารที่อ่อนล้ากลับไม่ยอมทำตามคำสั่ง ความเหนื่อยล้าเกาะกุมไปทั่วร่าง การซ้อมตั้งแต่หกโมงเช้าถึงหกโมงเย็นนั้นหนักหนากว่าที่เขาคาดคิดไว้ซะอีก

“กัปตัน…?”

จู่ๆเสียงเรียกที่คุ้นเคยก็ดังขึ้น ฮิวงะจ้องมองร่างสูงใหญ่ที่กำลังก้มมองเขาแล้วยื่นมือส่งให้

“ไหวมั้ยครับนั่น”

“แต๊งกิ้วฟ่ะ คากามิ” คนส่วมแว่นจับมือนั้นแล้วดันตัวขึ้นช้าๆ ในที่สุดก็ยืนขึ้นได้ในสภาพที่โงนเงน แต่ถึงแม้จะยืนยืดตัวตรง ร่างของเขาก็ยังคงสูงไม่เท่ารุ่นน้องปีหนึ่งตรงหน้าเสียที

“มาทำอะไรแถวนี้ล่ะ?”

“ซื้อเบอเกอร์น่ะครับ” คากามิว่าพลางใช้มืออีกข้างชูถุงกระดาษสีน้ำตาลที่อัดแน่นไปด้วยแฮมเบอร์เกอร์หลายห่อ ฮิวงะถอนหายใจให้กับความสามารถกระเพาะหลุมดำของรุ่นน้องเฮือกใหญ่

“จะว่าไป..ปล่อยมือฉันได้แล้วเฟ้ย!”

“ขืนปล่อยเดี๋ยวกัปตันก็ล้มลงไปกันพอดี สภาพร่อแร่อย่างนี้ยังโวยวายได้เหมือนเดิมก็ถือว่าโชคดีสุดๆแล้วครับ”

“อ้าวเฮ้ย นี่นายดูถูกฉันเรอะ แค่นี้จิ๊บๆน่า!” ฮิวงะสะบัดมือที่จับเขาเอาไว้อย่างแน่นหนา แต่ทันทีที่ออกแรงสะบัด ร่างของเขาก็แทบจะล้มลง ดีทีคากามิใช้มืออีกค่างประคองไหล่เขาเอาไว้

“…….”

ในขณะที่ฮิวงะนิ่งไปเพราะไม่รู้ว่าจะแก้ตัวยังไงกับผลลัพธ์ที่หักหน้าตัวเองอย่างเหนือคาด เบอร์สิบเซย์รินส่ายหน้าพร้อมกับถอนหายใจเบาๆก่อนจะถามว่า

“อย่างนี้กัปตันเดินกลับบ้านไหวไหมครับ”

“…..นั่งพักซักหน่อยก็โอเคแล้ว”

“งั้นเดี๋ยวผมนั่งเป็นเพื่อน” คากามิที่ดูจะเริ่มชินบ้างแล้วกับการใช้คำสุภาพกับรุ่นพี่พูด พร้อมๆกับประคองอีกคนไปนั่งบนม้านั่งใกล้ๆ

“นายกลับไปก่อนก็ได้มั้ง เดี๋ยวฉันหายเหนื่อยเมื่อไหร่ก็กลับไปเองล่ะน่า..”

“ก็แล้วเมื่อไหร่จะหายล่ะครับ”

“ไม่รู้ฟ่ะ……”

“….”

“….”

ท่ามกลางความเงียบที่แทรกตัวเข้ามาในบทสนทนา คากามิก็เอ่ยขึ้นมาเบาๆ

“กัปตัน”

“อะไร…?”

“เอาซักหน่อยมั้ยครับ?” คนตัวใหญ่ว่าพลางยื่นเบอร์เกอร์ให้เขาห่อนึง ฮิวงะขมวดคิ้วมองลูกทีมแล้วส่ายหน้าไปมา

“ยิ่งกินก็ยิ่งหิวน้ำ”

“งั้นเดี๋ยวผมไปซื้อน้ำให้” คากามิลุกขึ้นจากม้านั่งแล้วเดินไปยังตู้ขายน้ำอัตโนมัติที่อยู่ไม่ไกลนัก ฮิวงะทำหน้าเอือม ไอ้เจ้านี่ ทั้งๆที่เขาดุด่าบังคับข่มขู่มันบ่อยขนาดนั้น…. แต่ทำไมยังอุตส่าห์ทำดีกับเขาขนาดนี้..

เจ้าคนประหลาดที่ดูทึ่มๆแต่กลับมีลักษณะนิสัยหลายๆอย่างตรงกับเขา ใจร้อน ชอบใช้กำลัง ไม่ยอมแพ้อะไรง่ายๆ พูดง่ายๆคือ’บ้า’..

แต่น่าแปลก… ทั้งๆที่เป็นแค่รุ่นน้องปีหนึ่งบ้าๆคนหนึ่ง ทั้งๆที่หมอนั่นออกจะบ้า แต่ทำไมถึงเป็นคนบ้าที่เปล่งประกายได้ขนาดนั้น…

หัวใจของฮิวงะเต้นเร็วขึ้นกว่าเดิม

ทำไมกันนะ…

“เอ้า นี่ครับ”

เสียงของคากามิที่ดังขึ้นทำเอาฮิวงะสัดึ้งเล็กน้อย เจ้าของคิ้วอันเป็นเอกลักษณ์เดินกลับมาหาคนบนม้านั่ง มือแกร่งยื่นกาแฟกระป๋องให้คนอายุมากกว่า ฮิวงะเงยหน้ามองอย่างชั่งใจก่อนจะรับกาแฟกระป๋องนั้นมาพร้อมกับเอ่ยขอบคุณห้วนๆ โดนรุ่นน้องเลี้ยงกาแฟไม่ใช่สิ่งที่คนที่ตั้งมั่นในระบอบอาวุโสชอบใจนัก แต่ตอนนี้เขากระหายน้ำมาก รับๆไปก่อนเดี๋ยวค่อยใช้เงินคืนให้คงไม่เสียศักดิ์ศรีอะไรมากมายนักหรอก

แสงสีทองของพระอาทิตย์ยามเย็นส่องกระทบใบหน้าของคนสวมแว่น คากามิเผลอจ้องอยู่ซักพักจึงเบนสายตาหลบไปทางอื่นแล้วนั่งลงข้างๆ พยายามควบคุมหัวใจที่เต้นโครมครามอยู่ในอก

ทั้งๆที่ตอนแรกไม่เคยสนใจ ไม่เคยชอบใจ ไม่เคยมีความรู้สึกดีๆด้วยเลยแท้ๆ……..

ฮิวงะ จุนเปย์ กัปตันที่ชอบอ้างเรื่องระบบอาวุโส ชอบขู่ด้วยรอยยิ้ม ชอบหาว่าเขาเป็นไอ้บ้า คนขี้โวยวาย คนที่คิดจะแอบดูผู้หญิงแช่ออนเซ็น คนที่ชู้ตบาสได้แม่นยำ แล้วก็เป็นคนที่หยิ่งในศักดิ์ศรีมากเสียด้วย…

พอรู้ตัวอีกทีก็เผลอหลงเสน่ห์คนที่เหมือนพระอาทิตย์คนนั้นไปแล้ว…

คากามิเหลือบมองฮิวงะที่กำลังดื่มกาแฟ เจ้าของความส190เซนติเมตรลังเลเล็กน้อยก่อนจะตัดสินใจพูดขึ้นมาว่า

“กัปตัน ผมน่ะชอบบาสที่สุดเลยครับ”

“เออ แล้วไง เรื่องนั้นนายไม่บอกฉันก็รู้เฟ้ย”

“แต่ชอบพระอาทิตย์มากกว่า”

พระอาทิตย์จะมีลักษณะเป็นทรงกลมเหมือนลูกบาส ถึงบางทีจะร้อนแรงจนแสบตา เจิดจ้าจนแสบผิว แต่บางครั้งก็ให้ความรู้สึกอ่อนโยน อบอุ่น และงดงาม…ดังเช่นแสงของดวงอาทิตย์ยามเย็นในขณะนี้

“ผม…รักกัปตันครับ”

‘แคร้ง!’

ฮิวงะปล่อยกาแฟหลุดจากมือ กระป๋องอลูมิเนียมกระแทกพื้นเสียงดัง ของเหลวสีน้ำตาลเข้มเหลือบดำเจิ่งนองไปทั่วบริเวณนั้น

ราวกับโลกหยุดนิ่ง หัวสมองของกัปตันเซย์รินตื้อไปชั่วขณะ ใบหน้าของคนสวมแว่นร้อนวาบ นัยน์ตาสีเข้มสีเข้มปนเปไปด้วยความรู้สึกหลายหลาย ตระหนกตกใจ ตื่นเต้น ….และยินดี

“คะ คากามิ นาย….” คนถูกสารภาพรักเรียกชื่ออีกคนด้วยน้ำเสียงสั่นเทา และก่อนที่จะได้พูดอะไรมากกว่านั้น คากามิ ไทกะก็รวบตัวฮิวงะเข้ามากอดทันที

สัมผัสผิวกายของฮิวงะแตกต่างจากบาสเกตบอล ถึงแม้จะมีความแข็งในแบบของผู้ชายมัธยมปลาย ไม่ต่างอะไรไปจากความแข็งของลูกบาส แต่กลับสัมผัสได้ถึงความอบอุ่นที่แผ่ออกมา ความอบอุ่นที่ต่อให้กอดลูกบาสร้อยลูกก็ไม่มีวันแทนที่ได้

“ขอโทษนครับกัปตัน! ผม…” คากามิรีบปล่อยอีกคนออก คนร่างใหญ่แทบอยากจะเอาแฮมเบอร์เกอร์ในถุงกระแทกหัวตัวเอง เผลอพูดความในใจออกไปแบบนั้น….. พวกเขามันผู้ชายทั้งคู่ จากนี้ไปจะเกิดอะไรขึ้น ระยะห่างของเขากับกัปตันทีมจะมากขึ้นหรือเปล่า…?

ทว่า

ถึงแม้เขาจะปล่อยอีกคน แต่ฮิวงะยังคงซุกใบหน้าของตนอยู่บนแผงอกล่ำ กัปตันเซย์รินเบือนหน้าไปทางอื่น พูดด้วยน้ำเสียงที่งึมงำจนแทบฟังไม่ได้ใจความ แต่คากามิกลับได้ยินชัดเจน

“ได้อยู่อย่างนี้น่ะ…ก็ไม่เลวหรอก”

ถึงแม้จะไม่เห็นใบหน้า แต่แค่เห็นใบหูสีแดงก่ำของอีกคน คากามิ ไทกะก็เดาได้ว่าอีกฝ่ายกำลังเขิน…

คากามิยิ้มกว้างแล้วกอดอีกฝ่ายแน่น ท่ามกลางแสงสีทองของพระอาทิตย์ยามเย็น ความรู้สึกของไฟและพระอาทิตย์ได้สื่อถึงกันแล้ว

ความรู้สึก…ที่เรียกว่ารัก

…….

อร่ากกกกก จบแล้วววว เป็นฟิคที่ดองมาตั้งแต่ช่วงสอบไฟนอลของเทอมแรก จนตอนนี้ปิดเทอมใหญ่แล้วค่ะฟฟฟฟฟ ไหนๆก็ไหนๆแล้ว ปล่อยๆมันไปจากไหซักทีเถอะเนอะฟฟฟฟฟฟ ขอให้สนุกกับฟิคและชีวิตในช่วงเดือนกุมภาฯนะคะ:)

KnB FanFiction

My Review of Toradora!

In this world, there’s this thing that no one’s ever seen. This thing is very kind and gentle. And if anyone could actually see it, there’d be a whole bunch of people wanting to have it. 3,247 more words

Reviews!

Biały Piotruś atakuje

Dawno nie było żadnego posta. Ostatni rok temu ;) Takie żyćko. Ostatnio nie zamawiałam Alicki, bo dolar; Seven Seas coś nie publikuje okładek, bo się pewno robią; a Studio JG nie ogłasza Cheshire Cata, bo… kto ich tam wie ;) Dzisiejszą okazją do naskrobania czegoś jest moje odkrycie iż w grudniu Seven Seas wyda pierwszy tom Alice in the Country of Clover: White Rabbit and the Clockwork Trap, czyli ostatniej serii, która została im jeszcze z Ichijinshy. 69 more words

QuinRose

ZOLA JESUS - " Live On KEXP "

Zola Jesus performing live in the KEXP studio. Recorded January 9, 2015. Last year, Zola Jesus returned to the scene with a new look, a new label, and new vastness that she’s never shown off before. 104 more words

MUSIC

Taishoen Part 2

I thought I had taken more pictures at the nursery, but realised I must of just been soaking up the enjoyment of our surroundings.
This maple was undergoing some major approach grafts. 49 more words

Bonsai

Taishoen Part 1

This was a true highlight of our trip, not only meeting the talented and very welcoming Taiga, but being treated to a bright clear day to see the majestic Fuji-San… 80 more words

Bonsai