Tags » Tamil Novels

தீராதது காதல் தீர்வானது 09

ஹாய் தோழமைகளே,

தித்திக்கும் திங்கட்கிழமையில் உங்களை சந்திக்க வந்திருக்கிறேன்…
இந்நாள் பொன்னாளாக மலரட்டும்.. காலை வணக்கம்!

தீராதது காதல் தீர்வானது கதையின் 9வது அத்தியாயம் இதோ…

என் கதையின் ஒரு வாசகியின் ( Kripnythaa Deepi ) ஆவலில்.. 14 more words

ஆர்த்தி ரவி

Book Release

ஹாய் பிரெண்ட்ஸ்,

ஒரு மகிழ்ச்சியான விஷயத்துடன் உங்களை சந்திக்க வந்துவிட்டேன்…..ஆன்லைனில் நான் எழுதிய நான்காவது கதை “அலைபாயும் நெஞ்சங்கள்” சிறகுகள் பதிப்பகம் மூலம் இரெண்டாவது புத்தகமாக வெளிவரவிருக்கிறது. உங்கள் நிகில், ஸ்ருதி மற்றும் காயத்ரி விரைவில் சந்திக்க வருகிறார்கள்….சிறகுகள் பதிப்பகத்தாருக்கு நன்றி..மஞ்சுளா செந்தில்குமார், உஷா ஸ்ரீநிவாசன், லதா ஸ்ரீதர் அவர்களுக்கும் என் நெஞ்சார்ந்த நன்றிகள்..

Sudha Ravi Novels

Agniparitchai- Epi-7

அத்தியாயம் –7

வருணப்ரியாவின் இல்லம்

காரிலிருந்து இறங்கிய ப்ரியாவின் தந்தை மிக உற்சாகமான குரலில் “மகா! மகா!” என்றழைத்துக் கொண்டே ஹாலிலிருந்த சோபாவில் அமர்ந்தார்.

கைவேலையாக இருந்த மகா கணவரின் சந்தோஷமான குரலைக் கேட்டே போன காரியம் நன்றாக முடிந்தது என்பதை உணர்ந்தவர் “என்னங்க ஜாதகம் பொருந்தியிருக்கா?” என்று கேட்டுக் கொண்டே வந்தார்.

“ஆமாம் மகா! பத்துக்கு எட்டுப் பொருத்தம் இருக்கு. பையனோட ஜாதகம் ரொம்ப நல்ல ஜாதகம் விட்டுடாதீங்கன்னு ஜோசியர் சொல்றார்” என்றார்.

கையை உயர்த்தி ஒரு கும்பிடு போட்டவர் “ ஆண்டவன் செயல் தான். நாம எதிர்பார்த்த மாதிரியே கிடைச்சிருக்கு. அதோட ப்ரியா கல்யாணத்துக்குப் பிறகு பாடுறதுக்கும் அவங்க சம்மதம்ன்னு சொல்லிட்டாங்களே. அதுதான் எனக்குப் பெரிய நிம்மதியா இருக்கு”.

மெல்ல இருக்கையிலிருந்து எழுந்தவர் ‘சரி! நாமலே பேசிட்டு இருந்தா எப்படி? ப்ரியா கிட்ட மாப்பிள்ளை போட்டோவை காட்டி அவளுக்குப் பிடிச்சிருந்தா மேற்கொண்டு பேசலாம்” என்றார்.

“சரிங்க! நான் அவ கிட்ட போட்டோவை கொடுக்கிறேன் பார்த்து சொல்லட்டும்” என்றவர் பூஜையறையில் வைத்திருந்த மாப்பிள்ளையின் போட்டோவை எடுத்துக் கொண்டு வருணாவின் அறைக்குச் சென்றார்.

மகளின் அறைக்குச் சென்றவர் அங்கு அவள் படுக்கையில் கண் மூடி அமர்ந்து பாட்டுக் கேட்டுக் கொண்டிருப்பதைக் கண்டதும், ஒரு நிமிடம் தன்னையும் அறியாமல் மகளின் அழகை ரசித்தார்.

“ப்ரியா” என்று மெல்ல அழைத்தார்.

அன்னையின் குரலில் கண்களைத் திறந்தவள் கையில் கவருடன் மகாவைக் கண்டதும் “என்னமா ?” என்றாள்.

மெல்ல அவளருகே அமர்ந்து “ நம்ம தரகர் ஒரு ஜாதகம் கொடுத்தார் போன வாரம். அப்பா இப்போ தான் பொருத்தம் பார்த்திட்டு வந்தாங்க. நல்ல பொருத்தம் இருக்கு. குடும்பமும் நல்லாயிருக்கு. பையனை எங்களுக்குப் பிடிச்சிருக்கு. அதுதான் உன் கிட்ட போட்டோவை காண்பிக்கலாம்-னு வந்தேன்” என்றார்.

அவர் சொல்ல ஆரம்பித்ததுமே வருணாவின் இதயம் படபடக்க ஆரம்பித்தது. அதுநாள் வரை அர்ஜுனின் உறவை சாதரணமாக நினைத்தவளுக்கு இப்போது அவன் எவ்வளவு முக்கியம் என்று புரிந்தது. தான் அவனைக் காதலிக்கிறோம் என்று இப்போது தான் உணருகிறோம். அதற்குள் இப்படியொரு பிரச்சினை. இதை எப்படிச் சமாளிப்பது என்று குழம்பிப் போய் அன்னையைப் பார்த்தாள்.

அவரோ அவளது குழம்பிய முகத்தைக் கவனிக்காமல் பையனைப் பற்றிச் சொல்லிக் கொண்டிருந்தார். “மாப்பிள்ளை வீடு இங்கே அபிராமபுரத்தில் தான் இருக்கு. அவங்க குடும்பம் பரம்பரை பரம்பரையா பிசினஸ் பண்றவங்க . பையன் டெக்ஸ்டைல் இண்டஸ்ட்ரி வச்சிருக்கார். பையனோட பேர் மத்த விஷயங்கள் எல்லாம் போட்டோ பின்னாடியிருக்கு” என்றவர் கவரை அவளிடம் கொடுத்தார்.

அன்னையிடம் எதுவும் சொல்லாமல் கை நீட்டி கவரை வாங்கியவளுக்கு நடுக்கம் பிறந்தது. அவளது முகப் பாவனையைக் கண்டு என்ன உணர்ந்தாரோ “அப்பா காப்பிக் கேட்டாங்க நான் போய்ப் போட்டுக் கொடுக்கிறேன். நீ பார்த்து சொல்லு” என்று எழுந்து கொண்டார்.

அவர் எழுந்ததும் சற்று இயல்புக்குத் திரும்பியவள் “சரிம்மா” என்று அவசரமாகத் தலையாட்டினாள்.

அவர் தனக்குள்ளேயே சிரித்துக் கொண்டு அறையை விட்டு வெளியேறினார்.

மகளின் அறையிலிருந்து வரும் மனைவியைக் கண்ட சதாசிவம் “என்ன சொன்னா மகா? மாப்பிள்ளையைப் பிடிச்சிருக்காமா?” என்று படபடத்தார்.

“இருங்க! இருங்க! இப்போ தான் கொடுத்திட்டு வந்திருக்கேன். என் முன்னாடி பார்க்க கூச்சப்படுவா. அதுதான் எழுந்து வந்துட்டேன்” என்றார்.

வருணாவின் நிலையோ மோசமாக இருந்தது. கையிலிருந்த கவரை வெறித்துப் பார்த்தவண்ணம் அமர்ந்திருந்தாள். மனமோ அர்ஜுனை நாடியே ஓடியது. இதென்ன சோதனை! கையில் வீட்டில் பார்த்திருக்கும் மாப்பிளையின் போட்டோ..மனதிலோ வேறொருவனின் நினைவு. இதிலிருந்து எப்படி வெளிப்படப் போகிறேன் என்று பெருமூச்சு எழுந்தது. அம்மாவுக்குப் பதில் சொல்லணுமே. யார் இந்த வில்லன்? இத்தனை நாள் இல்லாமல் சரியாக என் மனம் காதலில் விழுந்த பிறகு என்னைப் படுத்துகிறானே என்று கடுப்புடன் கவரை மற்றொரு கையில் தட்டினாள்.

பின்னர் ஒருவாறு மனதை சமன்படுத்திக் கொண்டு மெல்ல கவரிலிருந்த போட்டோவை வெளியில் எடுத்தாள். விருப்பமே இல்லாமல் வேண்டா வெறுப்பாக விழிகளை அதன் மீது திருப்பியவளுக்கு இன்ப அதிர்ச்சியைக் கொடுத்தான் சிரித்துக் கொண்டிருந்த அர்ஜுன்.

அதுவரை தவிப்பில் உழன்று கொண்டிருந்தவளின் மனம் ஆசுவாசம் அடைந்தது. ஒரு இக்கட்டில் இவன் தான் என்னை மணக்கப் போகிறவன் என்று கூறிய கூற்று இன்று உண்மையாகப் போவதை எண்ணி மனம் மகிழ்ந்து போனது.

அன்னையின் மூலம் மாப்பிள்ளையின் போட்டோ வந்திருப்பதை அறிந்து உள்ளே வந்த விஜய், ப்ரியாவின் முகத்தில் தெரிந்த மகிழ்ச்சியைக் கண்டு “அம்மா” என்று அறைக்கு வெளியே எட்டிப் பார்த்துச் சத்தமாக அழைத்து “உங்க பொண்ணு மாப்பிள்ளை போட்டோவை கடிச்சுத் தின்னுடுவா போல இருக்கு” சீக்கிரம் அதை வாங்குங்க” என்றான் சிரிப்புடன்.

அவனது கிண்டலில் கோபமடைந்தவள் வேகமாக எழுந்து அவனை அடிக்கத் துரத்தினாள். இருவரும் ஒருவரை ஒருவர் துரத்திக் கொண்டு ஓடுவதைக் கண்ட மகா “மாப்பிள்ளையைப் பிடிச்சிருக்கான்னு சொல்லவே இல்லையே ப்ரியா” என்றார்.

“அதைக் கேட்க வேற வேணுமா? கொஞ்சம் முன்னாடி அவ உட்கார்ந்திருந்த தோரனையைப் பார்க்கணுமே..ஹாஹா” என்றவன் “ நான் சொல்றது சரி தானே பரி?” என்று கடுப்பேத்தினான்.

“டேய்! பரின்னு சொல்லாதேன்னு எத்தனை தடவை சொல்லியிருக்கேன்” என்று பாய்ந்து அவனை அடிக்கத் தொடங்கினாள்.

அவர்கள் இருவரின் சண்டையைப் பார்த்த மகா குறுக்கே புகுந்து தடுத்தவர் “அடடா! என்ன இது! இன்னும் சின்னப் புள்ளைங்க மாதிரி சண்டை போட்டுக்கிட்டு” என்று சலித்துக் கொண்டவர் “ மாப்பிள்ளை பிடிச்சிருக்கான்னு நீ சொல்லவே இல்லை?” என்று கேட்டார்.

“உங்களுக்கெல்லாம் பிடிச்சிருந்தா எனக்கு ஓகே மா” என்றாள்.

அவளது பதிலைக் கேட்டுச் சத்தமாகச் சிரித்த விஜய் “ அப்போ அம்மா, அப்பாவுக்குப் பிடிக்கலேன்னா நீ வேண்டாம்ன்னு சொல்லிடுவ. அப்படித் தானே பரி” என்றான் கிண்டலாக.

சிறு பிள்ளை போன்று காலை தரையில் வேகமாக உதைத்து “பாருங்கம்மா இவனை” என்றாள்.

அவளது செயலைக் கண்டு சிரித்துக் கொண்டே “டேய்! இப்போவே ரொம்பக் கிண்டல் பண்ணாதடா. இன்னும் நிறைய இருக்கே” என்று அவனுக்கு ஆதரவு கொடுத்துவிட்டு நகர்ந்தார்.

அம்மாவின் கிண்டலில் கடுப்பானவள் “ எல்லாரும் சேர்ந்து பண்றீங்களா? நான் பேச மாட்டேன். என் ரூமுக்கு போறேன்” என்று வேகமாக அறையை நோக்கிச் சென்றாள்.

அவள் போவதைக் கண்ட விஜயோ “அக்கா நீ எதுக்கு இவ்வளவு வேகமா போறேன்னு தெரியும். மாமா போட்டோவை பார்க்கத் தானே” என்று சிரித்தான்.

அறைக்குள் சென்றவள் அவனது கேலியில் கடுப்பாகி டிரெஸ்ஸிங் டேபிள் மேல் இருந்த சீப்பை அவனை நோக்கி எறிந்தாள்.அதை அழகாகக் கேட்ச் பிடித்தவன் “இதெல்லாம் மாமாவுக்கு ட்ரைனிங் கொடுக்கா. எனக்கு இன்னும் டைம் இருக்கு” என்று மேலும் கடுப்பேத்திவிட்டு நகர்ந்தான்.

அர்ஜுனின் இல்லம்…

அனைவரும் அமர்ந்து உணவருந்திக் கொண்டிருந்தனர்.

தகப்பனும், மகனும் பிசினஸ் விஷயங்கள் பேசிக் கொண்டிருக்க, ரமேஷ் ஏதோ யோசனையுடன் சாப்பிட்டுக் கொண்டிருக்க, சந்தியாவோ மொபைலை பார்த்தபடியே சாப்பிட்டுக் கொண்டிருந்தாள்.

அதுவரை பொறுமையாக இருந்த கற்பகம் “இதென்ன எல்லோரும் சேர்ந்து சாப்பிடுற இடத்தில் பிசினஸ் பேசுறது. அவன் என்னவோ தியானம் பண்ற மாதிரி உட்கார்ந்திருக்கான். இவ கையில மொபைலை வச்சுகிட்டு உட்கார்ந்திருக்கா. இதுக்கு எதுக்கு எல்லோரும் சேர்ந்து சாப்பிடுறது” என்று கடுப்படித்தார்.

அன்னையின் கோபத்தைக் கண்டு பேசுவதை நிறுத்திய அர்ஜுன் “சாரி மா! அப்பா கேட்டாங்கலேன்னு சொன்னேன்” என்றவன் சந்தியாவைப் பார்த்து “சந்தியா! சாப்பிடுற இடத்தில் எதுக்குப் போன். முதலில் அதைக் கீழ வை” என்று அதட்டினான்.

அந்தச் சமயம் ராமலிங்கத்திடம் கண்ணைக் காட்டி மகனிடம் பேசச் சொன்னார் கற்பகம். அவரோ ‘என்ன கற்பகம் இது! இப்போ தான் எங்களைப் பேச வேண்டாம்-னு சொன்னே? மறுபடியும் நீயே பேச சொல்ற?” என்றார் புரியாதவராக.

அதைக் கேட்டுத் தலையில் அடித்துக் கொண்டவர் “ நீங்களும் உங்க பேச்சும்” என்றவர் அர்ஜுன் பக்கம் திரும்பி “ கண்ணா உனக்கு ஒரு ஜாதகம் பொருந்தியிருக்கு. பெண்ணை எங்களுக்குப் பிடிச்சிருக்கு. நீ பார்த்து ஓகே சொல்லிட்டா முடிச்சிடலாம்” என்றார்.

தீடீரென்று காதில் விழுந்த செய்தியில் அதிர்ந்தவன் “இப்போ என்னம்மா அவசரம் கொஞ்ச நாள் போகட்டுமே” என்றான்.

அதுவரை அவரவர் யோசனையில் மூழ்கி இருந்த ரமேஷும், சந்தியாவும் சுவாரசியமாகக் கவனிக்க ஆரம்பித்தனர்.

“இல்லப்பா இதுதான் சரியான வயசு. காலாகாலத்தில் எல்லாம் சரியா நடக்கணும். உனக்கு முடிச்சிட்டா அடுத்து சந்தியாவும் காலேஜ் முடிச்சதும் அவளுக்கும் பார்த்திடலாம்” என்றார்.

என்ன சொல்வதென்று தெரியாமல் சற்று அமைதியாக இருந்தவன்..சரி பார்ப்போம் எதையாவது செய்து தாமதபடுத்துவோம். அப்புறம் மெல்ல வரு பத்தி சொல்லலாம் என்று எண்ணிக் கொண்டான்.

அவன் முகத்தையே பார்த்திருந்த ராமலிங்கம் “ரொம்ப யோசிக்காதே அர்ஜுன். இனி, வாழ்க்கையோட அடுத்தக் கட்டத்துக்குப் போகும் போது உள்ளுக்குள்ள பயம் வரத்தான் செய்யும். ஆனா, இப்படியே இருந்திட முடியாதே” என்றார்.

அவரைக் கடுப்புடன் பார்த்த கற்பகம் “அவன் உங்க கிட்ட வந்து பயப்படுறேன்னு சொன்னானா?” என்றவர் “அர்ஜுன் உன் டேபிள் மேல வச்சிருக்கேன் பொண்ணு போட்டோ. அதிலேயே இருக்கு அவளோட டீடைல்ஸ் எல்லாம். பார்த்திட்டு சொல்லு” என்று எழுந்தார்.

அவர் சொன்னதும் அவசரமாக எழுந்து கையைக் கழுவி கொண்டு அர்ஜுனின் அறையை நோக்கி ஓடினாள் சந்தியா.

“டி..அவன் முதல்ல பார்க்கட்டும்ன்னு சொல்லித்தான் அங்கே வச்சேன்” என்று சப்தம் போட்டார்.

அவளோ மேலிருந்து எட்டிப் பார்த்து “நீங்களும் அப்பாவும் தானே முதலில் பார்த்தீங்க. நான் மட்டும் கடைசியா பார்க்கனுமா எங்க அண்ணியை?” என்று கேட்டுக் கொண்டே கவரைப் பிரித்தாள்.

வருணாவின் படத்தைப் பார்த்ததுமே முதலில் அதிர்ந்தாலும் மெல்லிய சிரிப்புடன் ‘அண்ணா! நல்லா மாட்டுனீங்களா? இனி, என் கிட்ட இருக்கு உங்களுக்கு’ என்றவள் படத்தை உள்ளே வைத்துவிட்டு மெதுவா கீழே இறங்கி வந்தாள்.

எல்லோரும் அவள் சொல்லுவாள் என்று முகம் பார்த்திருக்க, அவளோ எதுவுமே நடக்காத மாதிரி டிவியை ஆன் செய்து பார்க்க ஆரம்பித்தாள்.

பொறுத்து பொறுத்து பார்த்த கற்பகம் அவளருகில் சென்று முதுகில் ஒரு அடியைப் போட்டு “பொண்ணு போட்டோ பார்த்தியே நல்லா இருக்காளா இல்லையான்னு சொல்லலாம் இல்லை. வேணும்ன்னே அவனை வம்பிழுக்கிரியா?” என்றார் எரிச்சலுடன்.

மெல்ல திரும்பி அண்ணனைப் பார்த்தவள் இதழில் குறும்புடன் “நானும் நீங்களும் நல்லா இருக்காங்கன்னு சொன்னாலும் அண்ணனுக்குப் பிடிக்கனுமேம்மா? அதுக்குத் தான் நான் எதுவும் சொல்லல” என்றாள்.

ரமேஷோ பொறுமையிழந்து “அண்ணா! சீக்கிரம் போய்ப் பார்த்திட்டு சொல்லுங்க? நான் அண்ணியைப் பார்க்க வேண்டாமா?” என்றான் பாவமாக.

அங்கு நடந்து கொண்டிருந்த அமர்க்களத்தில் மனதிலிருந்த குழப்பத்தை வெளிக்காட்டாதவாறு “அண்ணின்னே முடிவு பண்ணிட்டீங்களா டா?” என்று கேட்டுக் கொண்டே மேலே சென்றான்.

அவனது குழம்பிய முகத்தைக் கண்டு நமுட்டுச் சிரிப்பு சிரித்தாள் சந்தியா. அதைப் பார்த்து முறைத்த கற்பகம் “அவனைச் சும்மா ஒட்டாதே சந்து. வர வர உனக்கு வாய் ஜாஸ்தியா போச்சு” என்று கடிந்து கொண்டார்.

அறைக்குள் சென்றவனுக்கோ கவரை எடுத்து பார்க்க பயம். வருணாவைத் தவிர வேறு யாரையும் திருமணம் செய்து கொள்ள முடியாது என்கிற எண்ணமே மேலோங்கியது. முடியாது! வேறு யாரும் என் வாழ்வில் வர அனுமதிக்க முடியாது என்றெண்ணியவன், உடனே அதைச் செயல்படுத்த எண்ணி கவரை டேபிளின் மீது போட்டு விட்டு கீழே வந்தான்.

அவனது முகத்தில் இன்றே பேசி விட வேண்டும் என்கிற தீவிரம். அவன் வரவை ஆவலோடு பார்த்துக் கொண்டிருந்த பெற்றவர்கள் இருவருக்கும், அவனது பாவனைக் குழப்பியது.

அவர்கள் எதிரே சென்று அமர்ந்தவன். தன்னை நிதானப்படுத்திக் கொண்டு “அம்மா! அப்பா! நான் ஒரு முக்கியமான விஷயம் உங்க கிட்ட பேசணும். இதை இப்போ சொல்ல வேண்டாம்ன்னு தான் நினைச்சேன். ஆனா இப்போ சொல்லியே ஆக வேண்டிய கட்டாயத்திலிருக்கிறேன்” என்றான் தீவிரமான குரலில்.

அதற்குள் அவனது நிலையை உணர்ந்த சந்தியா அவசரமாக “அண்ணா! பொண்ணு போட்டோ பார்த்தியா இல்லையா” என்றாள் பதட்டத்துடன்.

அவளைத் திரும்பி கடுமையாக முறைத்த கற்பகம் “சந்தியா! பெரியவங்க பேசுறப்ப நடுவில் பேசாதேன்னு எத்தனை தடவை சொல்லியிருக்கேன். எழுந்து உள்ள போ” என்று அதட்டினார்.

அவரது மிரட்டலில் அண்ணனை திரும்பி பார்த்துக் கொண்டே தனதறைக்குச் சென்றவள் கதவின் ஓரமாக நின்று கொண்டாள்.

சந்தியா சென்றதும் மகன் புறம் திரும்பிய ராமலிங்கம் யோசனையுடன் “ சொல்லு அர்ஜுன்..என்ன விஷயம்?” என்றார்.

“நான் ஒரு பெண்ணைக் காதலிக்கிறேன் பா” என்று பட்டென்று போட்டு உடைத்தான்.

அவன் ஆரம்பித்ததுமே இது தான் வரப் போகிறது என்று சற்று உணர்ந்து தான் இருந்தார்கள் பெற்றவர்கள். ரமேஷிற்கோ மிகப் பெரிய ஆச்சர்யம்.

தன்னைச் சமாளித்துக் கொண்டவர் மேலே சொல் என்பது போல் சைகை செய்தார்.

தான் எப்போது எப்படி அவளை எந்தச் சந்தர்பத்தில் சந்தித்தோம் என்பதில் தொடங்கி, முதல் வாரம் காதல் சொன்னவரை அனைத்தையும் ஒப்பித்தான். அவள் பெயரையும், குடும்பத்தையும் தவிர்த்து அனைத்தையும் சொல்லியிருந்தான்.

மகனின் கண்களில் தெரிந்த தீவிரத்திலும், காதலிலும் இனி அவனை மாற்ற முடியாது என்பதை உணர்ந்தவர்களின் மனது அதை முழுமையாக ஏற்றுக் கொள்ள முடியாமல் தவித்தது.

“ என்ன அர்ஜுன் இது! நீ இப்படிச் செய்வேன்னு நான் கொஞ்சம் கூட எதிர்பார்க்கல. உனக்கு வரப் போகிறவ இந்தக் குடும்பத்தோட முதல் மருமகள். இனி, நம்ம வீட்டில் நடக்கப் போகிற எல்லாவற்றிலும் அவ தான் முக்கியம். அப்படி இருக்கிறப்ப நீ போய் யார் என்னென்னனு தெரியாத பெண்ணைப் போய்” என்று சலித்துக் கொண்டார்.

அவசரமாக மறுத்தவன் “என் மேல நம்பிக்கை இருக்கில்லம்மா. என் தேர்வு எப்போது சோடை போகாது’ என்றவன் அவளது பெயர் மற்றும் குடும்பத்தைப் பற்றிக் கூறினான்.

அவன் சொன்னதைக் கேட்டுக் கொண்டிருந்த ராமலிங்கம், கற்பகம் இருவருக்கும் ஒருநிமிடம் ஒன்றுமே புரியவில்லை. தங்கள் காதில் விழுந்தது உண்மை தானா என்று.

“பெண்ணோட பெயர் என்ன சொன்னா?” என்று மீண்டும் கேட்டார் ராமலிங்கம்.

“வருணப்ரியா”

அதைக் கேட்டதும் நெஞ்சில் கை வைத்து ஆயாசமாகச் சோபாவில் சாய்ந்து கொண்ட கற்பகம் “அடராமா! ஏன் அர்ஜுன் எதில் தான் விளையாடுரதுன்னே இல்லையா? ஒருநிமிஷம் பயந்தே போயிட்டேன் போ. இப்படி யாரும் சம்மதம் சொல்லியிருக்க மாட்டாங்க” என்று சிரித்துக் கொண்டே எழுந்து சமயலறைக்குச் சென்றார்.

ராமலிங்கமோ “ நீ எப்படி அர்ஜுன் ரமேஷ் மாதிரி ஆன?” என்று கேட்டுக் கொண்டு தன்னரைக்குச் சென்றார்.

அவர்கள் பேசியதில் குழம்பிப் போன அர்ஜுன்..இவர்கள் காதலுக்குச் சம்மதம் சொன்னார்களா இல்லையா?’ என்று தெரியாமல் குழம்பி அமர்ந்திருந்தான்.

அதை வாய் விட்டும் கேட்க செய்தான் “அம்மா முடிவா என்ன தான் சொல்றீங்க?” என்றான் கோபமாக.

அவரோ “பொண்ணு பார்க்க எப்போ போகலாம்ன்னு சொல்லு” என்றார் கேலியாக.

அதைக் கேட்டு தலையைப் பிடித்துக் கொண்டு அமர்ந்து விட்டான். ‘என்னடா நடக்குது இங்கே..எல்லாம் லூசு மாதிரி பேசிட்டு போறாங்க’ என்று வாய் விட்டுப் புலம்பினான்.

ரமேஷ் எழுந்து வந்து “கங்க்ராட்ஸ் அண்ணா!” என்று கை கொடுத்தவன் “அண்ணி போட்டோவை எப்போ தான் கண்ணுல காட்டுவீங்க” என்றான் கேலியாக.

மனதில் எழுந்த எரிச்சலில் “போடா” என்று விரட்டினான்.

அப்போது அம்மாவும், அப்பாவும் போய் விட்டார்களா என்று பார்த்துவிட்டுச் சத்தமில்லாமல் அர்ஜுன் பக்கத்தில் அமர்ந்த சந்தியா “என்ன ப்ரோ! இப்படிச் சொதப்பிட்டீங்களே?’” என்றாள்.

செம எரிச்சலுடன் அவள் பக்கம் திரும்பி “கடுபேத்தாம போயிடு சந்து” என்றான்.

அவளோ சிறிதும் அசராமல் “ஹாஹா..அண்ணா கூல்..கூல்! அம்மா பார்த்த பெண்ணும், உங்க லவரும் ஒன்னு தான். நீங்க போட்டோவை பார்த்திருந்தால் தெரிஞ்சிருக்கும்” என்று வாயை மூடிக் கொண்டு சிரித்தாள்.

தலையைக் கையில் தாங்கிக் கொண்டு அமர்ந்திருந்தவன் அவளது பேச்சில் அவசரமாக நிமிர்ந்து “என்ன சொல்ற? உண்மையா?” என்றான் சந்தேகத்துடன்.

தன் தலை மேல் கை வைத்து “காட் ப்ராமிஸ்! நான் போட்டோ பார்த்தேனே. அதனால தான் அம்மா நீங்க ஏதோ விளையாடுறீங்கன்னு நினைச்சிட்டாங்க. நீங்க வேணா போய்ப் போட்டோவை பாருங்க” என்றாள்.

அதைக் கேட்டதும் அதுவரை இருந்த பதட்டம் நீங்கி “ ஹப்பா!” என்றவன் மாடியை நோக்கி ஓடினான்.

அவனது ஓட்டத்தைப் பார்த்தவள் சத்தமாகச் சிரித்து “அண்ணா! இந்த நியூஸ் சொன்னதுக்கு நான் என்ன கேட்டாலும் தரனும்” என்றாள்.

“உனக்கில்லாததா சந்து குட்டி” என்றவன் அறைக்குள் சென்று டேபிள் மேலிருந்த கவரைப் பிரித்தான்.

அதில் அவனது உயிரானவள் அழகாகச் சிரித்துக் கொண்டிருந்தாள். போட்டோவை நெஞ்சோடு அணைத்துக் கொண்டு சுவரில் சாய்ந்து கண் மூடி விட்டான்.

                   முன் ஜென்மம் தொட்டு

                    தொடரும் உறவாய்

                  இதயம் இரண்டும் இணையும்

                    இயல்பாய்! என் அகம்

                    தொட்டு சென்றவளே

                   மண்ணில் வீழ்வேனோ

                       நீயின்றி!

Sudha Ravi Novels

Uyire Uravaga Vaa - Amudhavalli Kalyanasundaram

Download Amudhavalli Kalyanasundaram Novel – Uyire Uravaga Vaa

(Tamil Novels Blog – For The Reader in You!)

Tamil Novels

Oru Thayin Jananam - Amuthavalli Kalyanasundaram

Download Amudhavalli Kalyanasundaram Novel – Oru Thayin Jananam

(Tamil Novels Blog – For The Reader in You!)

Tamil Novels

Kadhal Sonna Kaname - Amudhavalli Kalyanasundaram

Download Amudhavalli Kalyanasundaram Novel – Kadhal Sonna Kaname

(Tamil Novels Blog – For The Reader in You!)

Tamil Novels Free Download

தீராதது காதல் தீர்வானது 08

ஆர்த்தி ரவியின் “தீராதது காதல் தீர்வானது”

அத்தியாயம் 8

ஹாய் தோழமைகளே,

அனைவருக்கும் இனிய வணக்கம்! நலமா? இந்த அத்தியாயம் எப்படி இருக்கு? தொடர்ந்து வாசிப்போர்க்கும் கருத்துக்களை பதிவிடுவோர்க்கும் மனமார்ந்த நன்றி!

http://en.calameo.com/read/005034870dace89e8e9df?authid=ou69DWmeMya5

அன்புடன்,

ஆர்த்தி ரவி

ஆர்த்தி ரவி