Tags » Tamil Novels

Tamil Literature Onbooks in Edubilla

Tamil is the “oldest language in the world” that prevails more than two thousand decade. Tamil literature has undergone periodic upgradation according to the time period from sangam literature to modern era. 271 more words

சுடும் நிலவு - அத்தியாயம் 10

கனத்த இதயத்துடன் வீடு திரும்பிய காவ்யாவிடம் வழக்கத்துக்கும் மாறாக வீட்டில் அதிகப்படியான கேள்விகள் கேட்கப்பட்டன. இது போன்ற விசாரணையை முன்னமே ஊகம் செய்திருந்ததால் எல்லா கேள்விகளுக்கும் பதில் தயாரித்து தான் வந்திருந்தாள்.

அனைவரும் நம்பும்படி ஏதோ ஓர் பொய்யை சொல்லி சமாளித்து தன் அறைக்குள் சென்ற அவள் மனம் கல்லெறிந்த குளம் போல் குழம்பித் தவித்தது.நாள் முழுவதும் நடந்த சம்பவங்கள் ஒவ்வொன்றும் அவள் கண்முன்னே மாறி மாறி வந்து கொண்டிருந்தன.தனுக்குள் எழும் ஒவ்வொரு கேள்விக்கும் தானே ஓர் பதிலை சொல்லி அவள் தன்னையே சமாதானம் செய்து கொண்டாள்.

தனது அலமாரியை தலைகீழாக புரட்டி தன்னுடைய புத்தகங்களுக்கு மத்தியில் புதைத்து வைத்திருந்த ஓர் நாளிதழை எடுத்து அதன் பக்கங்களை திருப்பினாள்.அதில் ஓர் பக்கத்தில் வெளியாகி இருந்த செய்தி அது.

தனியார் கல்லூரி மாணவி மாயம் ! போலீசார் விசாரணை ! அந்த செய்தி துணுக்கில் வெளியிடப்பட்டுள்ள ஓர் பெண்ணின் புகைப்படத்தின் கீழ் இஷிதா தல்வார் (21) என்று பெயர்  குறிப்பிடப்பட்டிருந்தது. இஷிதாவின் நிழற்படத்தை தன் விரல்களால் வருடி பின்னர் அந்த செய்தி துணுக்கை முதல்முறை படிப்பது போலவே படித்தாள்.

காந்தி நகர், ஜனவரி 20 –  கோவை காந்திநகர் பகுதியை சேர்ந்தவர் சுஜாதா(53).இவர் மும்பையில் தனது  காதல் கணவர் ரிஷி தல்வார்(தொழிலதிபர்) மற்றும் ஒரே மகள் இஷிதாவுடன் வாழ்ந்து வந்தார்.கடந்த வருடம் சுஜாதாவின் கணவர் ரிஷி மாரடைப்பால் காலமானதை தொடர்ந்து சுஜாதா தனது மகள் இஷிதா தல்வாரை  அழைத்துக்கொண்டு தனது சொந்த ஊரான கோவையில் குடிப்பெயர்ந்தார். இஷிதா தல்வார்(21) கோவையின் தலைசிறந்த கல்லூரி ஒன்றில் எம்.பி.ஏ படித்து வந்தார். இந்நிலையில்  ஜனவரி 19 ஆம் தேதி அன்று காலை கல்லூரிக்குச் சென்ற மாணவி, மீண்டும் வீடு திரும்பவில்லை. நண்பர்கள், உறவினர்கள் வீடுகளில் தேடியும் அவர் கிடைக்கவில்லை. இதுகுறித்து, காந்திநகர் போலீஸாரிடம் இஷிதாவின் தாயார் சுஜாதா அளித்த புகாரின் பெயரில்  வழக்குப் பதிந்து விசாரணை நடந்து வருகின்றது. 

கன்னத்தில் வடிந்த கண்ணீர் கரைபுரண்டு அவள் கையிலிருந்த காகிதத்தை நனைத்தது. அவள் கண்களில் கண்ணீர் கசிந்தது எங்கோ இருக்கும் மாதவனுக்கு எப்படி தெரிந்ததோ தெரியவில்லை அவளது செல்போனுக்கு மெசேஜ் ஒன்றை அனுப்பினான்.ஒரு வேளை இதுதான் டெலிபதி என்னும் நுண்ணுணர்வோ ??

“ஆர் யு ஆல்ரயிட் ??? – மாதவன் “

அவளின் மன புழுக்கத்தை போக்க மென் சாமரம் கொண்டு வீசுவது போல் இருந்தது அவனின் கரிசன வார்த்தை. முகத்தில் சந்தோஷ ரேகை படர கண்ணீரை துடைத்துக்கொண்டு அவனுக்கு பதில் அனுப்பினாள்.

“எஸ்…ஐ அம் ஆல்ரயிட் :)  ”

“எதுவும் பிரச்சனை இல்லையே ?? ”

“அதெல்லாம் ஒண்ணுமில்லை”

“ஓகே…டேக் கேர்…குட் நைட் ”

“குட் நைட் :)   ”

இறுகி கிடந்த இதயம் சற்று  லேசானது.மாதவன் முகம் மட்டும் கண்களில் உறைந்தன.தன்னை மறந்து அவள் கண்களை உறக்கம் தழுவியது.

————————

அல்லாஹ்……….நல்லா மாட்டினேன்…போச்சு…எல்லாம் போச்சு

“அது கண்டிப்பா அவர் தானா?? ” சுதனுக்கு மட்டும் கேட்கும் படி பேசினாள் நசீமா.

“அவனே தான்” அழுத்தமாய் சொன்னான் சுதன்.

“இப்ப என்ன பண்றது”

“அமைதியா இரு…அவன் இங்க வந்தா பார்த்துக்கலாம்..”

சுதன் நசிமாவை தனிமையில் சந்திக்க எத்தனை போராட்டங்களை எதிர்கொள்ள வேண்டியதுள்ளது.  அவளுடன் மனம்விட்டு பேச எப்போதோ கிடைக்கும் சந்தர்பமும் இது போன்ற எதிர்பாரா சம்பவங்களால் வீணாகி விடுகின்றன. இன்றும் ஓர் அதிர்ச்சியாய் அவர்கள் உணவருந்திக் கொண்டிருந்த அதே ரெஸ்டாரண்டில் மாதவன் ஸ்.ஐ செல்வத்துடன் நுழைந்தான்.

“போச்சு அவர் இங்கே தான் வராரு…”

“வரட்டும் நீ கண்டுக்காதே….”

“ஒருவேளை காவ்யாவை இங்கே வரச்சொல்லி இருப்பாரோ ?”

“இருக்கலாம்…சரி நீ அந்த பக்கம் பார்க்காதே…..”

சொல்லி வைத்தார் போல் மாதவன் பார்வையை நசிமா இருக்கும் திசை நோக்கி திருப்பினான்.என் அப்பன் குதுருக்குள் இல்லை நானும் சுதனுடன் இல்லை என்பது போல் திரு திருவென விழித்தாள் அவள். மாதவனுக்கு ஆச்சரியம் ஓர் பக்கம் இருந்தாலும் அவர்களை கண்டு கொள்ளாதவன் போல் பார்வையை  வேறு பக்கம் திருப்பி அவர்களை கடந்து சென்றான்.

“பார்த்தானா ??”

“ம்ம்ம்ம்…இல்லை…தெரியலை…பார்த்த மாதிரி தெரியலை..”

“சரி வா போகலாம்…”

மாதவனை ஏமாற்றிய ஓர் அற்ப சந்தோஷத்துடன் அங்கிருந்து அகன்றார்கள் இருவரும்.

(தொடரும்…)

-ஜெயஸ்ரீ ரெதா

சுடும் நிலவு

Vaa Vaa Vaanavillae - Aruna Nandhini

Download Aruna Nandhini Novel – Vaa Vaa Vanavillae

(Tamil Novels Blog – For The Reader in You!)

Aruna Nandhini New Novels

சுடும் நிலவு - அத்தியாயம் 8

கோவை மாநகரின் பிரதான சாலையின் சிக்னல் அது . பரபரப்புடன் இயங்கும் காலைப் பொழுது. போக்குவரத்து நெரிசல் சற்று அதிகமாக இருந்தது.அந்த சிக்னலில் காத்திருக்கும் வாகனங்களின் மத்தியில் பளிச்சென்று நின்று கொண்டிருந்தது ஓர் அழகிய வெள்ளை நிற ஆடி கார். காருக்குள் நம் கதையின் நாயகன் மாதவன்.  சிக்னலில் காத்திருக்கும் அந்த அறுவது நொடியும் அவனுக்கு கனமாய் கனத்தது.

ஆம் இன்று அவனின் நேரத்தை வீண் செய்யும் எந்த விஷயமும் அவனுக்கு தேவையற்றதாகத்தான் இருக்கும். அவன் செலவழிக்கும் ஒவ்வொரு நொடியும் கனமாகத்தான் இருக்கும்.அவனுக்கு இன்று மிக முக்கியமான நாள் அல்லவா ? காவ்யா  இன்டர்ன்ஷிப் என்ற பெயரில் தன்னை தேடி வரப்போகும் நாள் அல்லவா ?. அவள் வருவாளா ? தன்னை எற்றுக்கொள்வாளா ? என்ற அவனின் மனப் போராட்டம் தீரப்போகும் நாள் அல்லவா ?

என்னதான் அவனது உடல் அந்த சிக்னலில் சிக்கிக் கொண்டிருந்தாலும்  எண்ணமும் உயிரும் காவ்யாவை சுற்றியே இருந்தன.

அப்போது தான் அவன் சற்றும் எதிர்பாராத அந்த காட்சியை காண்கிறான்.

சிக்னலுக்கு சற்று தூரத்தில் இருக்கும் அந்த நவீன கஃபே ஷாப் முன்பு நிற்கிறது கருப்பு நிற ஹுண்டாய் கார் ஒன்று. அதிலிருந்து இறங்கிய ஓர் ஜோடி கஃபே ஷாப்’புக்குள் நுழைய , அதனைக் கண்ட மாதவன் உறைந்து போனான்.

அவளே தான் அது. அவன் நினைவுகளையும் நிஜங்களையும் திருடிச் சென்றவள்.முதல் பார்வையில் அவனை மூர்ச்சை அடைய செய்தவள்.

ஆனால் அவள் இந்நேரம் இங்கென்ன செய்கிறாள்? அவள் அருகில் செல்லுபவன் யார் ?  அவளை  உரசிக்கொண்டு நடக்கிரானே ?? இவள் இந்நேரம் “ப்ளூ ட்ராப்ஸில்” இருக்க வேண்டியவளாயிற்றே…அதையும் மறந்து இவனோடு இந்த கஃபே ஷாப்பில் நுழைய வேன்டிய அவசியம் என்ன ??  குழப்பத்தில் ஒன்றும் புரியவில்லை அவனுக்கு.

அருகே சென்று அவளைப் பார்க்க அவன் உள்ளம் துடித்தது.சற்றும் யோசிக்காமல் தன் காரை அந்த கஃபே ஷாப்புக்கு மிக அண்மையில் நிறுத்தி பரிதவிப்போடு காரில் இருந்தபடியே அவர்களை நோக்கினான்.

காவ்யாவும் அவளுடன் வந்தவனும் எதிர் எதிர் இருக்கைகளில் அமர்ந்தனர். உடன் வந்தவனின் முகத்தை இப்போது மாதவனால் தெளிவாக காண முடிந்தது. அவன் யார் என்பதை கண்டதும் வேகமாய் அடித்துக்கொண்டிருந்த தன் இதயம் நின்று விட்டது போல் உணர்ந்தான்.

இவனா ?? இவன் நேத்து நைட் என் கார் முன்னே வந்து விழுந்த குடிகார ராஸ்கலாச்சே…..இவனுக்கும் காவ்யாவுக்கும் என்ன சம்பந்தம்…??? இவன் தானே அண்ணைக்குப் பி.சி.ஜி காலேஜ்ல நமக்கு ஸ்பெஷல் கிபிட் கொடுத்தான்…இப்போ தான் ஞாபகம் வருது….ஆமா இவனை ஏதோ ஸ்டூடென்ட் சேர்மென்னு சொன்னாங்களே… ஒருவேளை காவ்யா இவனை ??….ச்சே அப்படி இருக்க வாய்ப்பில்லை…”

கோவம் கலந்த பரிதவிப்போடு சுஷாந்தையும் காவ்யாவையும் பார்த்திருந்தான்.

சுஷாந்த் அவளிடம் அசடு வழிவதும் அவுளுடைய கைகளை பிடித்து ஏதோ  கெஞ்சுவதும்..ச்சே..! இவற்றைப் பார்கையில் மாதவனுக்குப் பற்றிக்கொண்டு வந்தது.

“ ச்சீ…என்ன இவன் கொஞ்சம் கூட டீசென்சி இல்லாம நடந்துக்குறான்.. என்ன அநாகரிகம்…”   அவனை அங்கேயே வைத்து அடித்து துவைத்து விடலாம் போலிருந்தது .ஆனால் உண்மை என்ன என்பது தெரியாமல் இப்படிப்பட்ட கீழ்த்தனமான செயலில் ஈடுபட அவன் மனம் ஒப்பவில்லை.

மேலும் சுஷாந்தின் நடவடிக்கைகள் மட்டுமே ஓர் வித அருவருப்பையும் சந்தேகத்தையும் தந்ததே தவிர காவ்யா வரம்பு மீறாத பாங்குடனே நடந்து கொள்கிறாள் என்பதை கண்டு அவன் மனம் லேசான ஆறுதல் அடைந்தது.காவ்யா விருப்பமின்றி இங்கே வந்திருக்க வேண்டும் என்பதை அவளின் முக அசைவுகளில் இருந்து ஊகித்துக் கொண்டான்.

இருப்பினும் மறைந்திருந்து காவ்யாவின் நடவடிக்கைகளை நோட்டமிடுவது அவனுக்கு அநாகரிகமான செயலாகவே தோன்றியது. ஆனாலும் அவனின் உள்ளுணர்வு  காவ்யாவிற்கு காவலாக சில நிமிடங்கள் அங்கேயே இருக்கும்படிச் சொன்னது..

ஏதோ ஒன்னு தப்பா இருக்கே…??? இவன் என்ன இப்படி பைதியாகாரன் மாதிரி நடந்துக்குறான் ?? காவ்யா காரணம் இல்லாம இங்கே வந்திருக்க மாட்டா…ஏதோ இருக்கு…ராஸ்கல் காவ்யாவை இன்னொரு முறை தொட்ட….” பல்லை கடித்துக்கொண்டு பொருமினான்.

ஏன் காவ்யா…ஒரு வேளை நீ எனக்கு சொந்தமில்லையா ?? எனக்கு எதுவுமே புரியலையே….!!! “

கண்களை மூடி சில நிமிடங்கள் அவளை யாசித்தான்.கண்திறக்கும் அடுத்த நொடியில் அங்கு ஓர் அசம்பாவிதம் நடந்தேறியது. பதறிப்போய் காரை விட்டு இறங்கி கண் இமைக்கும் நொடியில் கஃபே ஷாப்புக்கு விரைந்தான்.

அந்த கொடூரமான செயலை சுஷாந்த் தான் செய்திருந்தான். அவனை பைத்தியக்காரன் என்று மாதவன் நினைத்ததில் தவறில்லை என்பதை சில நொடிகளில் நிரூபித்து விட்டான் அந்த மடையன். சிரிப்பு , அழுகை , கோவம் , கொஞ்சல் , கெஞ்சல் என காவ்யாவிடம் தனது பல்வேறு முகங்களை காட்டிக்கொண்டிருந்த அந்த கிறுக்கன் கடைசியில் அவனது மூர்க்கத்தனத்தையும் காட்டிவிட்டான்.

தன் சட்டையில் மறைத்து வைத்திருந்த பேனா கத்தியைக் கொண்டு தனது இடது கை மணிக்கட்டை கரக்கேன்று அறுத்து இருந்தான்.  குபீரென ரத்தம் பீச்சிட வலி கூட அறியாதவனாய் அந்த கொடூரன் காவ்யாவைப்பார்த்து பல் இளித்தான்.அதிர்ச்சியில் வீலென காவ்யா கத்தும் அதே சமயத்தில் தான் இந்த சம்பவத்தை வெளியே இருந்து பார்த்து பதறிப்போய் மாதவன் மின்னல் வேகத்தில் அவளை அடைந்தான்.

இவை அனைத்தும் சில மணி துளிகளில் நடந்தேறியது.மாதவன் அங்கு சென்றடைந்து சில நொடிகளில் சுஷாந்த் சுயநினைவை இழந்தான். திடீரென்று ஆகாயத்தில் இருந்து குதித்த ஆபத்காத்தான் போல எங்கிருந்தோ வந்த அவளின் காதல் நாயகனைக் கண்டு திகைத்துப் போனாள் காவ்யா. பயத்தில் உறைந்து நிற்கும் அவளை சமாதனம் செய்தான் ஆனாலும் அவளுக்கு பதற்றம் குறைந்தபாடில்லை.

“என்ன ஆச்சு ??? ” பதற்றமாய் கேட்டான்.

“தெரியல….த்தி… த்தி… திடீர்னு கத்தியால…. ” பீதியில் நா எழவில்லை அவளுக்கு. சுஷாந்தை படபடப்புடன் நோக்கினான்.

“சரி…நீ போ என் கார்ல ஏறு….போ…”

ஒன்றும் புரியாமல் விழித்தாள்.

“போ’ன்னு சொல்றேன்ல…….இவன உடனே ஹாஸ்பிடல் தூக்கிட்டுப் போகனும்… போ…” அதிகாரமாக அதட்டினான்.

கண்களில் கண்ணீர் பெருக்கெடுத்தது அவளுக்கு. மாதவன் சுஷாந்தை தூக்க முற்ப்பட்டபோது அவன் கைகளில் இரத்தம் கசிந்துகொண்டே இருப்பதை பார்க்கிறான்.பின்னர் காவ்யாவின் துப்பட்டாவைக் கொண்டு இரத்தம் கசியாதவாரறு பாதுகாப்பாய் அவனது கைகளை கட்டினான்.

அந்த கஃபே ஷாப்பில் இருந்த ஒருசிலரும் வேடிக்கை பார்க்க மாதவன் அவர்களை உதவிக்கு அழைத்து சுஷாந்தை தனது காரில் ஏற்றி மருத்துவமனைக்குக் கொண்டு சென்றான் .அவனுடன் சென்றாள் காவ்யா.

(தொடரும்)

-ஜெயஸ்ரீ ரெதா

சுடும் நிலவு

சுடும் நிலவு -அத்தியாயம் 7

மாதவன் மாவீரனான தனது இன்னொரு பக்கத்தைக் காட்டிக்கொண்டிருந்த அதே நேரம் அதே இரவு , நம் கதையின் நாயகி காவ்யா தன் மெத்தையில் மாதவனின் நினைவுகளில் மிதந்து கொண்டிருந்தாள்.பொதுவாக காதல் வயப்பட்டவர்கள் தூங்குவதில்லை என்று ஓர் கோட்பாடு உள்ளதே ஒருவேளை அதனாலோ என்னவோ அவள் கண்களை உறக்கம் தழுவவேயில்லை.

நாளை விடியும் பொழுது “ப்ளூ ட்ராப்ஸ்” நிறுவனத்தில் தான் விடிய வேண்டும் என்ற  கட்டாயம் அவளுக்கு இல்லை. ஆனால் அவள் உள்ளம் அதை தான் வேண்டுகிறது என்ற உண்மையை சற்று முன் அவள் வீட்டில் நடந்த ஓர் சம்பவத்தில் இருந்து ஊகிக்கலாம்.

“ ஏன் காவிமா…! அந்த பையனால நமக்கு எவ்வளவு சங்கடம்…இருந்தும் நீ ஏன் கண்ணு அந்த வேலைக்குத் தான் போகணும்னு அடம் பிடிக்கற ?” என்று அவள் அப்பா ராசையா கேட்டபோது ,

“இல்லப்பா…அந்த பத்து பேருல ஒருத்தர் வராமல் போனாலும் எல்லோருக்கும் வேலை இல்லைன்னு சொல்லிடாங்க….“

என போட்டாளே ஒரு போடு !

இது போன்ற அர்த்தமற்ற கட்டுப்பாட்டை யாரும் விதிக்கவில்லையே..! காவ்யா மாதவனை சந்திக்க அவளே முனையும் கட்டுக்கதை அல்லவா இது ?

“நான் ஒருத்தி போகாம இருந்தா யாருமே போக முடியாதுப்பா….” .

“அதுக்கு இல்லடா காவிமா.எனக்கு என்னவோ நீ அங்கே போவது சரின்னு படலை…தேவை இல்லாத சங்கடம் தான் மிஞ்சும்…கொஞ்சம் யோசிடா…”

“அப்பா…நான் எந்த பிரச்சனை வந்தாலும் சும்மா உங்க ஸ்டைல்ல தைரியமா சமாளிப்பேன் ! யாரு நான் உங்க பொண்ணாச்சே……நீங்க யோசிக்காம சரின்னு சொல்லுங்கப்பா…ப்ளீஸ்……என் செல்ல அப்பா இல்ல……! ”

“இல்லடா இது சரி வராது…வேணாம்டா கண்ணு…”

“அப்பா வெறும் முப்பதே நாள்…இன்டர்ன்ஷிப் மட்டும் முடிச்சிட்டு ஓடி வந்துடுவேன்…அதுக்கு அப்புறம் நம்ம பிசினஸ்ல உங்களுக்கு ஹெல்ப் பண்றேன்…………சரியா ? சொலுங்கப்பா…ப்ளீஸ் !! ” சிணுங்கினாள்.

காவ்யாவின் தன்னபிக்கையான பேச்சை பெருமிதத்துடன் பார்த்து ரசித்து கொண்டிருந்தார் ராசைய்யா.

“என்னப்பா ?? ஏதாவது சொல்லுங்க….”

முகத்தை குழந்தை போல் வைத்துக்கொண்டாள்.

“நல்லா இருக்கு கதை…வீட்ல சின்னஞ்சிறுசுங்க எடுக்கறது தான் முடிவுன்னா அப்ப பெரியவங்க நாம எதுக்கு இருக்கோம் ??? ” சீறினாள் வேறு யாரு நம் கல்யாணி அத்தை தான்.

“கல்யாணி சொல்றதும் சரி தாங்க..இவ இப்ப வேலைக்குப் போய் தான் நாம வீடு வாசல் வாங்க போறோமா ?? அதெல்லாம் ஒன்னும் வேணாம்..”

இதென்ன புது கூட்டணி….அம்மாவும் அத்தையும் சேர்ந்தா அப்பா அவங்க பக்கம் பல்டி அடிச்சிடுவாரே…இது சரி வராது..! எதாவது செஞ்சே ஆகணும்…”

“அம்ம்ம்மா……. என்னம்மா சொல்ற நீ ?? சரி  நாம வீடு வாசல் வாங்க போவதில்லை ஆனா அவ்வளவு பெரிய கம்பெனியில வேலை கத்துகிட்டா அது நம்ம பிசினஸ்க்குத் தானே உதவியா இருக்கும்.. ‘ காவ்யா மில்ஸ் ‘ அப்படின்னு பெயர் மட்டும் வெச்சா  போதுமா ??? அடுத்து அடுத்து புதுசா எதுவும் செய்யணும்ல…எவ்வளவு கனவு இருக்கு…நீ வேற..”

“அப்படி என்னடி கனவு உனக்கு ?? வாயாடி…” செல்லமாக திட்டினாள் பாரிஜாதம்.

“என்னம்மா இப்படி கேட்டுட்ட….அடுத்து  ‘ பாரிஜாதம் டெக்ஸ்டைல்ஸ் ‘ அப்படின்னு உன் பெயர்ல ஒன்னு…’கல்யாணி கார்மெண்ட்ஸ்’ அப்படின்னு அத்தை பெயர்ல ஒண்ணுன்னு புதுசு புதுசா ஆரம்பிக்க போறேன்ல…”

‘கல்யாணி கார்மெண்ட்ஸ்’ என்பதை மட்டும் நன்றாக கல்யாணி காதில் விழும்படி அழுத்தமாய் சொன்னாள். அப்போது தானே கல்யாணியின் வாக்கு இவளுக்கு சாதகமாக விழும். எல்லாம் ஓர் மன கணக்குத் தான்.

 “ஆஹா…’ கல்யாணி கார்மெண்ட்ஸ் ‘ அடடா…நெனச்சாலே அசத்தலா இருக்கே..” விழி பிதுங்கி வாய் பிளந்து கண்களில் ஆசை போங்க மனக்கோட்டை கட்டினாள்  கல்யாணி..

“ என்ன அத்தை உங்களுக்கு ஓகே தானே ?? “ பரிகாசமாக கேட்டாள்.

கல்யாணிக்கு உண்மை எது பொய் எது என புரியாமல் வாயடைத்துப் போனாள்.

காவ்யாவின் ஆசைகளுக்கு என்றும் குறுக்கே நிற்காத ராசைய்யா தன் மகள் மீது இருக்கும் அசைக்க முடியாத நம்பிக்கையில் அவளின் இந்த விருப்பத்திற்கும் சம்மதம் தெரிவித்தார்.

“காவிமா…உனக்கு போக இஷ்டம் இருந்தா நீ தாராளமா போயிட்டு வா டா…ஆனா எல்லா நேரத்திலும் கவனமா இருந்துக்க..உனக்கு சொல்ல வேண்டியது இல்ல..என் பொண்ணு புத்திசாலி அவளே புரிஞ்சிப்பா…” கனிவாக பேசி முடித்தார் ராசய்யா.

“அப்பான்னா அப்பா தான்…என் செல்லம்…..” தந்தையை ஆரத்தழுவினாள் மகள்.

ஒரு வழியாக வீட்டில் அனைவரையும் சமாளித்து நாளை அவனை காணச் செல்கிறாள்.ஆனால் இதையெல்லாம் இவள் ஏன் செய்கிறாள் ? மாதவன் விஷயத்தில் இவளின் நிலை தான் என்ன ? அன்று அவனிடம் நீ இருக்கும் திசையை மிதிக்கமாட்டேன் என்று வீர வசனம் பேசியவள் நாளை அவனை பார்த்தே ஆக வேண்டும் என்று துடியாய் துடிக்கிறாள்.

அவளின் என்ன ஓட்டம் இதுவாகத் தான் இருக்க வேண்டும். மாதவன் தன்னை நிராகரித்த போது அவன் மீது அவளுக்கு எல்லையற்ற கோபம் இருந்தது வாஸ்தவம் தான். ஆனால் அவளைத் தேடி அவன் கல்லூரிக்கே வந்தது, அவளை தினமும் சந்திப்பதற்காக அவன் செய்த இன்டர்ன்ஷிப் ஏற்பாடு மேலும் தன்னை அவன் நேசிக்கிறான் என்பதை மனமார அவன் வெளிப்படுத்திய விதம் அவன் பேச்சில் இருந்த ஆண்மை அனைத்தும் அவள் நெஞ்சத்தை கொஞ்சம் கொஞ்சமாக இலகச் செய்தன.

அவனை கடைசியாக கல்லூரியில் சந்தித்த நாள் முதல் இந்த ஒரு மாத காலமாக , காலை முதல் இரவு வரை அவனையே நினைத்து உருக தொடங்கினாள்.அவனுடைய அருகாமையை மட்டுமே அவள் மனம் நாடியது.

ஒரு வேளை இந்த உணர்வுக்குப் பெயர்தான் காதல் என்றால் இவள் காதலில் விழுந்து விட்டாள் என்பதே நிதர்சனம்.

ஓர் வழியாய் தூக்கம் அவள் கண்களை தழுவ அதனை கலைக்கும்படி  அலறியது அவளின் செல்போன்.

போனை காதில் வைத்தவள் திடுகிட்டாள்.

“என்ன ?!?!?!??? எப்போ ???

…………….(மௌனம்)

“ சரி காலையிலே பேசிக்கலாம்……”

…………….

“ என்னால இப்போ அங்கே வர முடியாது…புரிஞ்சிக்கோ… காலையிலே நானே வரேன்… போதுமா ?? ”

சிடுசிடுவென பேசி கோவமாக அழைப்பை துண்டித்த பின்னர் ஏதோ சிந்தனையில் ஆழ்ந்தாள்.

(தொடரும்…)
– ஜெயஸ்ரீ ரெதா

சுடும் நிலவு