Tags » Wait » Page 2

Text and Time

in the blink of the light at the corner of these eyes
i have been waiting…
for a reply
i have been eager
more than an eagle… 214 more words

The look of you, way you looked at me,
Inveigling my thoughts to them,
The captive look, held me freeze,
Killing me softly,still I breathe,

36 more words
Cinquains

A COMMENTARY FROM THE HEART

I look forward to spring for so many reasons, but I think my favorite one is that we will start grilling hamburgers outdoors!  I don’t mind turning the stove on when it’s cold outside because it heats up the kitchen; however, in the spring and summer I’d rather not cook indoors because, well, it heats up the kitchen. 310 more words

Love

Wait

Hebrews 11:11-12
“By faith Abraham, even though he was past age—and Sarah herself was barren—was enabled to become a father because he considered him faithful who had made the promise.  255 more words

Christianity

ขีดความอดทนรอที่ไม่เท่ากัน กับความสุขที่มันไม่จำเป็นต้องรอ

เพื่อนๆ เคยให้ใคร

ต้องรอเรานานๆ

กันบ้างไหมครับ?

==============

“เชี่ยบิว

อยู่ไหนแล้ววะมึง?”

“ช้าหน่อยมึง รถไฟฟ้า

แมร่งป่วยอีกแล้ว”

ผมโม้หลอกปลายสาย

ไปอย่างงั้นแหละครับ

จริงๆ แล้วคือผมตื่นสาย

และยังนั่งทำงานด่วน

ส่งลูกค้าไม่เสร็จต่างหาก

“เออ รีบๆ มาเลยนะ

ช้าตลอดน่ะมึงน่ะ”

“อื้อหือ มึงกล้าพูด

คำนี้กับกูด้วยหรอ”

“5555”

“เออๆ ไงก็มีรอบ

อยู่แล้วแหละ หนังใหม่น่ะ

แล้วเจอกันมึง”

ผมวางสายจากการ

โดนเพื่อนโทรจิกเพราะ

ไปสายกว่าเวลานัด

ซึ่งปกติระหว่างผมกับมัน

ไม่เคยเกิดกรณีมันรอผม

แบบนี้เลยแม้แต่ครั้งเดียว

ในชีวิตความเป็นเพื่อน

แต่ครั้งนี้มันเป็น

เหตุสุดวิสัยจริงๆ

ที่ผมดันตื่นสาย

แถมงานดันเข้ากะทันหันอีก

ก็เลยทำให้ตารางเวลา

ทุกอย่างของผม

อันคอนโทรลไปโดยปริยาย

“ไหนแล้ววะมึง

เป็นชั่วโมงแล้วนะเว้ย!!”

“เออๆ ใกล้แล้วๆ”

“รีบๆ เลย

กูไม่อยาก

อยู่คนเดียว”

“ถ้ากูว๊าบได้

กูว๊าบไปละล่ะครับ”

ผมค่อนขอดมันไปเล็กน้อย

แต่ก็เข้าใจมันครับ

ชีวิตคนที่มีใครคอยอยู่

เคียงข้างตลอด

อยู่ๆ ต้องมาทำอะไรคนเดียว

บางทีความเปล่าเปลี่ยว

มันก็ชวนให้รู้สึกประหลาด

และทำอะไรไม่ถูกเหมือนกัน

แต่ผมเองก็ไม่ได้

รีบร้อนอะไรหรอกนะครับ

เพราะรู้สึกว่าควรจะปล่อยให้มัน

ได้รู้จักกับการรอคอยซะบ้าง

แบบที่มันเคยทำไว้กับผม

“บิวๆ กูไม่รอแล้วนะ”

“อ้าว!! ไอ้เวร!!

อีกนิดก็จะถึงแล้วมึง”

“มึงช้าอะ กูไปก่อนละ”

“ไปไหน!!?”

“แฟนกูไม่ไปธุระแล้ว

ก็เลยว่างพอดีอะมึง”
“แล้วไงฟะ ดู 3 คนดิ!!”

“เชี่ยย ไม่เอา!!

ไว้รอบหน้าแล้วกันมึง”

“ไอ้เลว!! คิดจะเท

ก็เทงี้เลยหรอวะ”

“เออน่า กูว่ามึงเข้าใจกูแหละ

เพราะถึงกูจะเห็น

เพื่อนสำคัญกว่าแฟน

แต่บางทีมันก็ต้องมี

แฟนมาก่อนเพื่อนบ้างดิวะ

จิงป่ะ? ไว้เจอกันมึง”

ไม่คิดมาก่อนเลยว่า

ผมจะต้องมาตกอยู่

ในสภาพแบบนี้

ทั้งที่รู้สึกว่าตัวเอง

เป็นต่อแท้ๆ

เพราะที่ผ่านมาผม

เป็นฝ่ายรอมัน

มาโดยตลอด

แต่กับเพียงแค่ครั้งเดียว

ที่ผมอยากให้มันรอ

มันก็กลับทิ้งผมได้ลงคอ

อย่างไม่มีเยื่อใย

ในความสัมพันธ์

ถึงแม้บางทีเราจะมีใจ

รอเขาได้นานแค่ไหน

ก็ไม่ได้หมายความว่าเขา

จะมีใจรอเราได้

นานเท่ากัน

ผมยืนโดดเดี่ยวอยู่คนเดียว

ท่ามกลางฝูงคู่รักที่ชี้ชวนกัน

ดูตัววิ่งบอกเวลารอบหนัง

ก่อนจะค่อยๆ แทรกตัวออกมา

แล้วเดินตรงไปยัง

เคาน์เตอร์เพื่อซื้อตั๋ว

จริงอยู่ที่การมีใครสักคน

เคียงข้าง ทำอะไรร่วมกัน

มันทำให้เรามีความสุข

แต่บางที

ความสุขบางอย่าง

มันก็ไม่จำเป็นต้องรอ

ให้มีใครมาร่วมสร้าง

เพราะเราสามารถออกเดินทาง

สร้างมันได้เองเสมอ


…ด้วยตัวเราเอง…



บิว บันดาลใจ

BooksPaper

Rain

I sleep with my window open for the fresh air that blows in, and last night I was lulled to sleep by the most refreshing sound: raindrops. 180 more words